مقاله جداسازي آنالوگ هاي ژن هاي مقاومت به بيماري (RGAs) در سيب زميني با استفاده از روش Motif directed Profiling و تهيه نقشه ژنتيکي آن ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله به نژادي نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۱۰۵ تا ۱۲۱ منتشر شده است.
نام: جداسازي آنالوگ هاي ژن هاي مقاومت به بيماري (RGAs) در سيب زميني با استفاده از روش Motif directed Profiling و تهيه نقشه ژنتيکي آن ها
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيب زميني
مقاله آنالوگ هاي ژن هاي مقاومت به بيماري (Motif directed Profiling ،(RGAs

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دژستان سارا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي سيدابوالقاسم
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اهري زاد سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: وسن ژاك اچ.

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استفاده از ارقام مقاوم يکي از راه کارهاي اصلي کاهش خسارت ناشي از تنش هاي زيستي در گياهان است. لازمه توليد چنين ارقامي شناسايي، جداسازي و مکان يابي ژن هاي مقاومت به بيماري است. در اين پژوهش، براي جداسازي آنالوگ هاي ژن هاي مقاومت به بيماري در سيب زميني از روش Motif directed Profiling (MdP) استفاده شد. بدين منظور، هفت آغازگر دژنره طراحي شده بر اساس دامنه حفاظت شده TIR ژن هاي مقاومت به بيماري گياهي براي تکثير آنالوگ هاي ژن هاي مقاومت به بيماري در ۴۶ نتاج F1 حاصل از تلاقي دو والد ديپلوييد هتروزيگوت  SH83-92-488(SH)و RH89-039-16(RH) با حداکثر نوترکيبي مورداستفاده قرار گرفت. در مجموع ۴۵۴ نشانگر چندشکل حاصل شد که با استفاده از نقشه پيوستگي AFLP جمعيت متشکل از ۱۰۰۰۰ نشانگر، مکان يابي شدند. براي شناسايي  RGAها تعدادي از نوارها جداسازي و توالي يابي شدند که ۶۶٫۱۱ درصد آن ها (۱۶۰ نوار) تشابه معني دار با ژن هاي مقاومت شناخته شده و  RGAها داشتند و اغلب اين  RGAها در نواحي ژنومي سيب زميني و گوجه فرنگي داراي خوشه هاي RGA مکان يابي شدند. نقشه پيوستگي اين  RGAها در ارتباط با نقشه پيوستگي فوق اشباع اين جمعيت با ۱۰۰۰۰ نشانگر AFLP نشان داد که اغلب اين RGA ها در خوشه ها يا زيرخوشه هاي جديد يا موجود در نقشه گروه بندي شدند. تعداد ۱۱۷ نشانگر در مکان هاي منطبق با خوشه هاي ژن هاي مقاومت روي کروموزوم هاي ۵، ۶، ۹ و ۱۱ و همچنين ۱۵ نشانگر در جايگاه تقريبي مكان هاي ژني كمي مقاومت موجود در کروموزوم هاي ۱، ۲، ۴ و ۷ مکان يابي شدند. اکثريت اين  RGAها، معرف توالي هاي RGA جديد بودند. نتايج حاصل از اين پژوهش مي تواند در مکان يابي ژن هاي مقاومت منفرد و مکان هاي کمي مقاومت به بيماري ها مورد استفاده قرار گيرد.