مقاله جداسازي و تعيين ماهيت سلول هاي پيش ساز مزانشيمي تمايز يافته از سلول هاي بنيادي پرتوان القايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در (علوم تشريح ايران) Anatomical sciences journal از صفحه ۱۳۰ تا ۱۳۸ منتشر شده است.
نام: جداسازي و تعيين ماهيت سلول هاي پيش ساز مزانشيمي تمايز يافته از سلول هاي بنيادي پرتوان القايي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلول هاي بنيادي پرتوان القايي
مقاله سلول هاي پيش ساز مزانشيمي
مقاله تمايز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مسلم محسن
جناب آقای / سرکار خانم: رضازاده ولوجردي مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: بهاروند حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: جداسازي سلول هاي پيش ساز مزانشيمي حاصل از سلول هاي بنيادي پرتوان القايي به عنوان يک منبع جديد از سلول هاي مزانشيمي که قادرند به انواع رده هاي سلولي از جمله سلول هاي چربي و استخوان تمايز يابند.
مواد و روش ها: بعد از ۷ روز کشت سلول هاي بنيادي پرتوان القايي در محيط کشت روي ماتريژل، سلول هاي دوکي شکل که در اطراف کلوني ها وجود داشتند، با Cell scraper جداشدند. سلول هاي جدا شده که مورفولوژي شبيه سلول هاي مزانشيمي داشتند بعد از ۴ تا ۶ پاساژ، براي تعيين ماهيت بررسي شدند. تعيين ماهيت سلول ها با مطالعه نشانگرهاي سطحي مزانشيمي ٣١CD ، ١٠٥CD ، ٢٩CD ، ٤٤CD ، ٩٠CD  و ۷۳CD  نشانگرهاي سطحي هماتوپويتيک ٣٤CD  و ٤٥CD  با استفاده از روش فلوسيتومتري و نيز تمايز به رده هاي استخواني و چربي صورت گرفت.
يافته ها: نتايج به دست آمده از فلوسيتومتري نشان داد که سلول هاي پيش ساز مزانشيمي مشتق شده از سلول هاي بنيادي پرتوان القايي %۹۸٫۷۱±۰٫۱۴ نشانگر ٤٤CD ، ۹۸٫۵۱±۱٫۰۲ نشانگر ٢٩CD ، ۸۷٫۷۴۷۴±۳٫۴۱% نشانگر ١٠٥CD ، ۴۶٫۶۵±۵٫۷۶% نشانگر ٧٣CD ، ۹۸٫۵۳±۰٫۷۸% نشانگر ٩٠CD  که نشانگرهاي اختصاصي سلول هاي مزانشيمي است را بيان مي کردند و همچنين نشانگرهاي ٣٤CD  و ٤٥CD  که نشانگرهاي اختصاصي سلول هاي هموتوپويتيک است را در سطح خود بيان نکردند. به علاوه با استفاده از محيط هاي تمايزي مخصوص رده استخواني و چربي، سلول ها قادر بودند به اين دو رده سلولي تمايز يابند.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان مي دهد که سلول هاي بنيادي پرتوان القايي قادرند به سلول هاي پيش سازمزانشيمي تبديل شوند و سلول هاي حاصل قادرند به عنوان منبع جايگزيني براي سلول هاي مزانشيمي مورد استفاده قرار گيرند.