سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ناهید یوسف پور – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
حسین عیسی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل – عضو هیئت علمی دا

چکیده:

در این تحقیق، اثر پلیمر پلی آنیلین و کامپوزیت های آن در جداسازی مس از آب بررسی و نتایج حاصل با جاذب های دیگر مقایسه شده است . تاثیر نوع جاذب ، غلظت پایدارکننده ها و pH محلول نیز بررسی گردیده است . نتایج نشان داد که درصد حذف مس در محیط اسیدی افزایش می یابد . درصد حذف مس در محیط اسیدی (pH=4) ، به ترتیب زمانیکه از کامپوزیت های پلی آنیلین و دودسیل هیدروژن سولفات و دودسیل بنزن سولفونات سدیم به عنوان جاذب استفاده شد ، ۲۸/۶ درصد و ۲۵/۲ در صد بود . همچنین بنتونیت، آمبرجت، پیرولیت نیز قادر به حذف کامل این عنصر زمانی که غلظت مس در محلول ۹۳/۹۵mg/L بود شدند . نتایج نشان داد که با افزایش قلیائیت محلول می توان درصد حذف را افزایش داد ، بدون آنکه از جاذب استفاده کرد.