سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

احمد اکبری – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان
مریم همایونفال – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و فناوری نانو دانشگاه کاشان
مختار آرامی – دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مسعود امینی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نساجی

چکیده:

غشاهای پلیسولفون اولترافیلتراسیون که از طریق فرایند وارونگی فاز تهیه شدند، با تابش اشعه UV در حضور مونومر اسید اکریلیک (AA) ، بهینه شده و به فرم نانوساختاری تبدیل می شوند. در محلول پلیمری اولیه % ۱۷ پلیسولفون، %۷۵ حلال ( n – متیل پیرولیدون) و % ۸ پلی اتیلنگلایکول (PEG) ، با اوزان مولکولی ۲۰۰ ، ۴۰۰ و ۶۰۰ به عنوان افزودنی استفاده شد. همه غشاها دارای ساختار غیرمتقارن میباشند که این مساله از مشاهدات SEM روشن شد. با افزایش وزن مولکولی PEG در محلول پلیمری، نفوذپذیری غشاها (PWF) افزایش می یابد. در عملیات گرافت با افزایش غلظت AA و زمان تابش ، PWF کاهش مییابد و میزان جداسازی نمکهایی چون سدیم کلرید و سدیم سولفات و اتیلندی آمینتترا استیک اسید (EDTA ) و ماکرومولکولهایی نظیر PEG بهبود می یابد. آستانه شکست غشاها به میزان ۱۰۰۰۰ دالتون اندازهگیری شد که دلالت بر اندازه روزنه هایی در محدوده ۴/۶ نانومتر دارد. اسپکتروسکوپی FTIR ، گرافت AA روی پلی سولفون را ثابت می کند.