سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: ششمین همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی فرهادزاده – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی، مهندسین مشاور طرح نواندیشان
مجتبی رفیعیان – دکترای برنامه ریزی شهری و منطق های، گروه شهرسازی دانشگاه تربیت مدرس
محسن فتاحی اردکانی – کارشناس ارشد برنام هریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور طرح نواندیشان

چکیده:

خلیج فارس بی تردید طی دهه های گذشته یکی از مهمترین مناطق استراتژیک جهان به شمار رفته و بررسیهای انجام گرفته گویای حفظ این اهمیت در دهه های آتی میباشد. این اهمیت از یک سو به دلیل منابع انرژی مستقر در حواشی خلیج فارس و از سوی دیگر منبعث از موقعیت خاص این منطقه در نقشه استراتژیک جهان می باشد. برآورد می شود که ذخایر این منطقه حدود ۶۳ درصد از کل ذخایر نفتی جهان را تشکیل دهد. از جمله ویژگیهای حائز اهمیت خلیج فارس، جزائر موجود در آن میباشد. این جزایر به دلیل نزدیکی به منابع، وسعت و طبیعت مناسب و موقعیت مطلوب استقرار در الگوی توسعه استراتژیک منطقه، جایگاه ویژه ای را دارا هستند. شناخت ظرفیت های بالقوه و بالفعل این جزایر م یتواند زمینه لازم را جهت تدوین الگوی مشارکت جزایر در استراتژی توسعه آتی بنادر بازرگانی کشور مهیا سازد. در این تحقیق با بررسی بالغ بر بیست جزیره یعنی جزایر لارک، قشم،هرمز، هنگام، تنب بزرگ، تنب کوچک، بوموسی، سیری، فارورگان، فارور، کیش، هندورابی و لاوان واقع در استان هرمزگان و جزایر خارک، خارکو، شیف، ام الکرم، جبرین، نخیلو و فارسی واقع در استان بوشهر، تلاش گردیده با توجه به مطالعات پایه و انتخاب شاخص های ارزیابی، وضعیت موجود آنها جهت تعیین ظرفی تهای قابل استفاده بعنوان یک بندر بازرگانی در آینده ارزیابی شده و ضمن مقایسه جزایر، اولویت بندی توسعه ای جزایر صورت پذیرد.