سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

بهمن مصلی نژاد – اهواز – دانشگاه شهید چمران – دانشکده دامپزشکی – بخش داخلی دامهای کوچک
مسعود قربانپور نجف آبادی – اهواز – دانشگاه شهید چمران – دانشکده دامپزشکی – بخش داخلی دامهای کوچک
رضا آویز – اهواز – دانشگاه شهید چمران – دانشکده دامپزشکی – بخش داخلی دامهای کوچک
علی رونق – اهواز – دانشگاه شهید چمران – دانشکده دامپزشکی – بخش داخلی دامهای کوچک

چکیده:

این مطالعه جهت تعیین میزان شیوع پاروو یروس، در سگ ه ای ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی اهواز، در استان خوزستان انجام شده بود . نمونه ها ی مدفوع از ۷۸ قلاده سگ اسهالی در طول سال ها ی ۱۳۸۵ – ۸۶ بدست آمده بود . سگ های تحت مطالعه به ۲ گروه سنی ( کمتر و بیشتر از ۶ ماه ) ، ۴ نژاد مختلف ( تریر، ژرمن شفرد، دوبرمن پینچر و مخلوط ) و بر اساس علائم بالینی به ۲ گروه ( اسهال هموراژ یک و غیر هموراژیک ) ، با استفاده از آزمون دقیق فیشر تقسیم بندی شدند . میزان شیوع عفونت بر علیه آنتی ژن پاروو یروس ( تیپ ها ی a 2 و ) b 2 در این سگ ها ۱۳) %۱۶/۷ تا از ۷۸ مورد ) ، با استفاده از روش ا یمونوکروماتوگرافی بدست آمد و ا ین نشان می دهد که و یروس در اکوسیستم موجود است .
شیوع عفونت در سگ ها ی کمتر از ۶ ماه ۹) %۲۱/۹۵ تا از ۴۱ مورد ) و در نژادها ی تر یر ۵) %۲۶/۳۱ تا از ۱۹ مورد ) و ژرمن شفرد ۴) %۲۱ تا از ۱۹ مورد ) بیشتر بود اما تفاوت معنی داری مابین جنس ها ی مختلف، گروه ها ی سنی و مابین نژادها دیده نشد ).P > /.05) با این وجود، عفونت به طور قابل توجهی در سگ ها ی دارای اسهال هموراژ یک بیشتر بود و میزان آن ۱۲) %۴۱/۳۸ تا از ۲۹ مورد ) بود ).P < /.05) تابلوی خونی در تمام سگ ها ی مبتلا به پا روویروس به صورت لکوپنی، لنفوپنی و نوتروپنی بود . این مطالعه نشان داد که اسهال هموراژیک و فقدان واکسیناسیون، به عنوان یک علامت مهم و فاکتور خطر برای عفونت ناشی از پاروویروس در سگ ها می باشد .