سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری، منابع طبیعی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۶
نویسنده(ها):
وحیده بیگلری پور – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشگاه سیستان و بلوچستان
مرتضی پاسبان – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی ، دانشگاه زابل
احمد قیاسی سونکی – کارشناسی ارشد جغرافیایی سیاسی ، دانشگاه اصفهان
حمید متقی – کارشناسی ارشد جغرافیایی سیاسی ، دانشگاه اصفهان

چکیده:
ظهور کلان شهرها و مناطقی با تراکم جمعیتی بالا و نیز تحرک اجتماعی بالا و نیز تحرک و جابه جایی دائمی جمعیت در سطحشهرها و روستاها ، نیاز به داشتن آگاهی درست از توضیع جمعیت و تجزیه و تحلیل آن را موجب می شود و عدم توجه به شاخص-های جمعیتی در سیاست گذاریها و برنامه ریزیهای منطقه ای و ملی ، موجب می گردد که توان منطقه و سرزمین با جمعیت آنتناسب نداشته است و مشکلات بسیاری را در جهت دستیابی به توسعه متوازن در سطح ملی بوجود آورد.سامان دهی محیططبیعی و ایجاد محیط جغرافیایی از رایج ترین و پیچیده ترین فعالیتهای بشر بوده است که به موازات توسعه جوامع بشری ،مراحل متععدی را پیموده است و فعالیتهای وسیع در نظم دهی و سامان دهی به نظام فضائی نواحی به منظور استقرار جمعیت وفعالیت در سطوح ناحیه ای با پشتوانه قانونی در سالهای اولیه دهه ۷۰ در قالب طرحهای توسعه و عمران (جامع ) ناحیه ای باهدف "سامان دهی فضائی نظام استقرار جمعیت و فعالیت در سطح شهرستان " مطرح شد بکار گیری الگوهای متعدد به منظوربررسی نظام استقرار جمعیت و فعالیتهایی در ارتباط با بنیانهای جغرافیایی ، شناسایی توانهای محیطی ، بررسی تنگناهایجغرافیایی و نحوه کاربری اراضی و تنظیم رابطه انسان با محیط و بررسی آثار اقتصادی و سیاسی و سایر عوامل موثر در شیوه هایفضایی و غیره می تواند نقش بارزی در این حرکت جدید داشته باشد . در این مقاله سعی شده است با استفاده از روش کتابخانه ایو بهره گیری از منابع تعدادی از الکوهای مناسب برای توزیع مناسب جمعیت بر اساس توانهای محیطی پرداخته شود.