سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری، منابع طبیعی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۷
نویسنده(ها):
انوش جعفری – استادیار , دکتری تخصصی , عضو هیات علمی تمام وقت دانشگاه آزاد اسلامی چالوس
روشن تاج نوعلی اصل – کارشناسی ارشد مطالعات منطقه ای دانشگاه آزاد اسلامی چالوس- پژوهشگر
سیدمحمد موسوی پارسائی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه گلستان،گرگان (نویسنده مسئول)

چکیده:
توسعه پایدار دارای ملزوماتی می باشد که در شرایط جدید پسا توسعه محیط زیست , گردشگری و توسعه از اطلاع رسانی آن میباشند توسعه پایدار گردشگری نوعی از گردشگری است که به مدیریت تمامی منابع منجر گردد و نیاز گردشگران فعلی و جامعه میزبان رابدون به خطر انداختن نسل آینده تامین گرداند و به عنوان یک ضرورت ماندگار درحیات اقتصادی , اجتماعی و فرهنگی و زیست محیطیاین شهر ایفای نقش کند . افزایش شمارگردشگران موجب رونق گرفتن کسب وکار و افزایش درآمدشرکتها وموسساتی می شود که دراینعرصه فعالیت می کنند . توسعه گردشگری به ویژه در کشورهای کمترتوسعه یافته عامل موثری برای مقابله با فقر است و موجبافزایش درآمد قشرهای مختلف, کاهش بیکاری و رونق اقتصادی و اجتماعی می شود . درکشورهای درحال توسعه و به عبارتی گذار بهتوسعه از صنعت گردشگری به عنوان موتورمحرکه اقتصادی بهره می برند و می توان گفت که فرهنگ عامل تعیین کننده رفتارهایافراد در یک جامعه است ورفتار صحیح زیست محیطی سبب می گردد افراد بیشتر به محیط زیست اهمیت بدهند و با داشتن محیطزیست سالم به گردشگری در محیط زیست بپردازند وسبب ساز گردشگری پایدار گردند . فرهنگ زیست محیطی از نیازهای فرهنگخاص و جامعه پایری آن درمیان انسان ها می باشد .فرهنگ صیانت از منابع طبیعی و ازارثیه پنداری واستفاده بی رویه از منابع فوق خودنیاز به نهادینه شدگی در جهان امروز است .