سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای اکوسیستم های آبی داخلی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مژگان اقتداری – دانشجوی رشته مهندسی شیلات دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر و عضو باشگاه
حسین بحرینی –

چکیده:

در چند سال اخیر بدلیل کم بارانی ، بیشتر نقاط کشوردچار خشکسالی شده است و در اثر آن فضای سبز وگیاهان و در نتیجه آن غذای بسیاری از دام ها و حتی انسان ها کاهش یافته است و این در حالی است که جلبک ها به فراوانی وجود دارند که می تواند به عنوان غذای خوب و فراوان و تقریبا ارزان قیمتی برای دام ها باشد و برای انسان ها هم مقوی و دارای خواص غذایی و دارویی و حتی تجاری و صنعتی است و میتوان با کشت جلبک ویا برداشت از دریا به ان دست یافت . گونه های جلبکی دارای ترکیبات هیدروکلوئیدی متعددی هستند که یکی از مهمترین این ترکیبات آگارمی باشد. حدود ۱۰۰۰۰ گونه از گیاهان دریایی یا جلبکها وجود دارد که ۲۲۱ گونه از آنها دارای کاربرد در سطح جهانی هستند که ۱۴۵ گونه دارای کاربرد های خوراکی و ۱۰۱ گونه برای استخراج بیوپلیمرهامورد استفاده قرار می گیرند. ۶ بیلیون دلار تولید شده که ۵۰ درصد آن / طبق آمار در سال ۱۹۹۵ حدود ۲ میلیون تن جلبک خشک( ۱۳ میلیون تر) با ارزش معادل ۲ محصول کشت و پرورش این گیاهان بوده است که ۹۰ درصد آن مربوط به کشورهای چین ، کره و ژاپن بوده است ۹۳درصد این محصولات مربوط به جنسهای Porphyra و Lam inaria،Undaria ,Gracilaria بوده است. گونه های اقتصادی و ارزشمند در آشوروجود دارد که امکان ایجاد و توسعه مزارع کشت و پرورش انها در سواحل و هم چنین درمزارع پرورش میگو وجود دارد و امکان تولید انواع گونه های جلبکی با کاربری های متفاوت و مختلف وجود دارد که بایستی تحقیقات در زمینه مصارف مختلف این گیاهان صورت گیرد در استخرهای پرورش ماهی که نیترات وجود دارد و ورود این آب ها به دریا به آلودگی آب دریا ها منجر می شود، جلبک ها با تغذیه از این نیترات ها رشد مناسبی پیدا می کنندودر کنار تولید علوفه به محیط زیست نیز کمک م یشود