سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سید سعید اسلامیان – استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

در حالیکه تغییرات اقلیمی در ظرف زمان و مکان اتفاق می افتد، تصویر اقلیم جهانی در طول ۲۰۰۰ سال گذشته ثابت مانده است. بنابراین پدیده کویرزدایی فعلی را می بایست به مداخله انسان و کاربرد تکنولوژی جدید نسبت داد نه افزایش خشکی، اگرچه این دلیل آن نیست که خشکسالی های طولانی بیابان زائی را تسریع نکرده است. مسائل ایجاد شده توسط سوء مدیریت منابع آب در سیستم های مختلف آمایش زمین را با بکارگیری مناسب تکنیک های بهینه مطمئن آب، حفاظت از آب، استفاده از روکش های پیشرفته آبیاری، کنترل نمک، مدیریت رواناب و کنترل سیلاب می توان حل نمود.هر یک از تکنیک های طبقه بندی شده می تواند بازدهی را افزایش داده و ممکن است بیابان زائی را متوقف کرده و یا اینکه مراحل آن ها را دگرگون نماید و در نهایت موجب تخریب گردد. این تکنیک ها می توانند در هفت سیستم آمایش زمین کاربرد داشته باشند. به طور کلی اکثر تکنیک های مدیریت منابع آب که در این مقاله ذکر شده اند دارای پتانسیل بیایان زائی سبک می باشند. روش های حفاظت آبخیزها، کنترل نمک زدائی و زهکشی و زراعت به وسیله رواناب استثناء بوده و دارای پتانسیل متوسط تا زیاد در تخریب زمین هستند. بیشتر تکنیک های مورد بحث در نظام های بهره برداری متمرکز یا نیمه متمرکز استفاده می شوند؛ دارای آغازی خوب و بازدهی بالایی بوده و هزینه های آن ها متوسط تا زیاد می باشند.