مقاله جنسيت در آثار رمان نويسان زن ايراني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در نقد ادبي از صفحه ۱۹۱ تا ۲۲۴ منتشر شده است.
نام: جنسيت در آثار رمان نويسان زن ايراني
این مقاله دارای ۳۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جنسيت زنانه
مقاله رمان نويسان زن
مقاله رمان عامه پسند
مقاله رمان نخبه گرا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ولي زاده وحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
جنسيت در ايران همواره توسط گفتمان هاي مردان تعريف شده است. توليد نظام هاي معنايي در طي سده ها در انحصار مردان بوده است. نويسندگان آثار ادبي در ايران همواره مردان بوده اند و جز استثناهايي معدود، صداي زنان شنيده نشده است. اما در سالهاي اخير با رشد حيرتاور زنان نويسنده در ايران مواجه بوده ايم. آثار زنان نويسنده مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته و به بحث هاي متعددي در حوزه فرهنگي ايران منجر شده است. اکنون زنان ايران توانسته اند خود را ابراز کنند، صدايشان شنيده شود و خود در تعريف و تصوير جنسيت خويش مشارکت داشته باشند. آثار آنان را مي توان همچون هرمحصول فرهنگي ديگر به صورت شکلي از بازنمايي نگريست که سرنخ هاي مهمي درباره نظام عقيدتي فرهنگي به دست مي دهد. اين مقاله مي کوشد از خلال رديابي نظام هاي بازنمايي جنسيت در آثار برخي نويسندگان زن ايراني به اين پرسش پاسخ دهد که جنسيت زنانه در آثار زنان رمان نويس ايراني چگونه تصوير مي شود؟ آيا بازنمايي زن در اين رمان ها به بازتوليد ايدئولوژي جنسيتي مسلط ياري مي کند يا عليه آن مي شورد؟ و اينکه آيا تفاوتي ميان بازنمايي زنان در رمان هاي مختلف مورد مطالعه وجود دارد؟
رمان هاي مورد بررسي دو دستگاه متمايز بازنمايي زنانگي را آشکار مي کنند که آن ها را مي توان «تصوير سنتي زن» و «تصوير زن جديد» ناميد. زن سنتي با مفاهيمي همچون خانه، سکون، مصرف، خواندن، کار خانگي، وابستگي و گذشته بازنمايي مي شود و زن جديد با مفاهيمي همچون تحرک، توليد، استقلال و آينده. تصوير زن سنتي تصويري در خدمت روابط جنسيتي قدرتي است که ايدئولوژي مردسالار مسلط سعي در حفظ و بازتوليد آن دارد و تصوير زن جديد بديلي در برابر ايدئولوژي مسلط است. رمان هاي عامه پسند بازتوليدکننده ايدئولوژي مردسالار مسلط است و رمان هاي نخبه گرا در برابر آن موضعي برانداز دارند. اما نوع نوظهوري از رمان هاي زنان که مرزهاي ميان ادبيات نخبه گرا و عامه پسند را مخدوش کرده اند، بدون گسست از سنت هاي فرهنگي موجود تلاش دارند تا با برخوردي انتقادي و پرسشگر از اين سنت ها موقعيت زن در جامعه را تجديد نظر و بازانديشي کنند.