سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری، منابع طبیعی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
پرویز آقایی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی تهران
کمال اوسطی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی
حسین رئیسی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهیدبهشتی تهران
الهام جانقریان – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی

چکیده:
جذب توریسم و توسعه گردشگری به عنوان یکی از مهمترین شاخص های جهانی شدن شناخته می شود. جهانی شدن کلانشهرهادر گرو حضور موفق و ادغام در بازارهای جهانی است. در این راستا توسعه توریسم می تواند این مهم را تحقق بخشد. گسترشتوریسم با ارزآوری و گسترش و پویایی بخش خدمات در داخل کشور همراه است و عامل مهمی در پویایی اقتصاد منطقه و حتیکشور میباشد. جهانی شدن اقتصاد بستری را فراهم میآورد که در رابطهای مستقیم با جریان گردشگری قرار می گیرد و به مانندبازار آزاد مشترکی میماند که تمامی کشورها درخور تلاش خود از آن بهره میبرند در این میان فرآیند جهانی شدن به برداشتنموانع و مرزها برای سفر به کشورهای مختلف کمک کرده و از یک چشم انداز در زمینه گردشگری به ایجاد یک بازار مشترک باتوزیع عادلانه نیروی انسانی، مادی و رفاهی برای همه مردم جهان منتهی می شود .در این مقاله، دو کلانشهر تهران و استانبول بهصورت مقایسه تطبیقی مورد مطالعه قرار می گیرند. آمار و اطلاعات گویای آن است که تهران نتوانسته است همپای استانبول درجذب توریسم حرکت کند و در این راه نیاز به گامهای سریعتری دارد.