سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش ملی فرهنگ عفاف و حجاب
تعداد صفحات: ۱۷
نویسنده(ها):
علیرضا حسن ملکی – گروه حسابداری، دانشکده حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران

چکیده:
حجاب در دنیای امروز پوششی اسلامی شناخته شده است و این نوع پوشش را مختص این دین می دانند. مردم نیز بدون اینکه در مورد صحت این مطلب تحقیقی صورت دهند، به راحتی این امر را می پذیرند. پذیرش حجاب به عنوان رهاورد اسلام، ناشی از عدم شناخت ایران پیش از اسلام است. مانه به درستی اسلام را می شناسیم، نه فرهنگ حاکم بر دوره پیش از آن را. حجاب ارمغان اسلام برای ایرانیان نیست. در نقاشی ها و کتیبه های باقیمانده از پیش از اسلام کمتر شاهدیم که موی زنان دربار یامردم آن کوی و برزن عیان و افشان باشد. تنها زنان خنیاگر و رقاصه های ساسانی حجابی کمتر از درباریان و دیگران دارند. واضح است که نوع پوشش این گروه قلیل نیز نمی تواند ملاک ارزیابی اکثریت باشد. مردان نیز بدن خود را به طور کامل می پوشانند و بخشی از موهای خود را با کلاه محافظت می کنند. در حقیقت، لباس برای ایرانیان همواره هم زینت بوده است هم پوشش. ناآگاهی از پیشینه فرهنگی، موجب می شود نتوانیم پاسخگوی تصاویر نادرستی که از ما ارائه می شود، باشیم و در مقابل خصومت دشمنان که حتی به عرصه تاریخ نیز نفود می کند، سرتسلیم فرود آوریم. در عوض، کسب اطلاعات غنی فرهنگی، ما را در هر مخاصمه فرهنگی مسلح می سازد.