سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی بهره برداری در بخش آب و فاضلاب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علیرضا عسگری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتو ت
امیرحسین محوی – استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقاتی
فاطمه خلیلی – کارشناس بهداشت محیط

چکیده:

حذف آرسنیک از آبهای آلوده زیر زمینی و سطحی اخیرا مورد توجه ویژه ای قرار گرفته است، چرا که آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (IARC) آرسنیک در آب آشامیدنی را در گروه اول عوامل ایجاد کننده سرطان دستگاه تنفسی طبقه بندی نموده است و مواجه با مقادیر اندک آن نیز می تواند سبب بروی بیماریهایی ماننددیابت، بیماریهای کبدی، قلبی، عروفی، بیماریهای پوست و سرطان گردد. آژانس حفاظت محیط زیست (EPA) حداکثر غلظت مجاز (MCL) آن را در آب آشامیدنی از ۵۰به ۱۰ میکرو گرم بر لیتر مطابق با استانداردهای سازمان جهانی بهداشت (WHO) تقلیل دادهاست. در حال حاضر روشهای متعددی برای حذف آرسنیک از آب آشامیدنی در دست تحقیق و اجرا می باشد. اما به تازگی ZVMR و به ویژه ZVI به دلیل مقرون به صرفه بودنو داشتن بازدهی مطلوب و عدم نیاز به فن آوری های گران و پیچیده به عنوان یک گزینه مناسب برای حذف هر دو نوع آرسنیک سه و پنچ ظرفیتی مورد توجه خاص قرار گرفته است که می تواند برای مناطق آلوده ایران به خصوص استان کردستان بکار برود.