سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

عدنان مرادیان – پژوهشگاه نیرو تهران – ایران
جواد صوانی – پژوهشگاه نیرو تهران – ایران

چکیده:

سابقه کاربرد هیدروژن بعنوان جاذب اکسیژن محلول در محیط آبی، به دهه ۳۰ بر می گردد و پیشرفتهای فرآیند اصلی در دهه۹۰ انجام گرفت . هم اکنون بخاطر حساسیت کار در نیروگاههای هسته ای، که نیاز به آبی با ۵ ppb غلظت اکسیژن محلول دارد، این روش مورد استفاده قرار می گیرد .
در این روش، هیدروژن با اکسیژن واکنش می دهد . برای اینکه این واکنش در دماهای محیط به سرعت انجام گیرد خنثی نمودن نیروهای بین مولکولی هیدروژن محلول ، یک پیش نیاز است . این مطلب توسط استفاده از یک کاتالیست مناسب، ممکن می شود . هر چند که هر یک از فلزات واسطه گروه ۸ جدول تناوبی می توانند مورد استفاده قرار گیرند، ولی پالادیوم بسیار مناسب است . در این مقاله، عواملی که بر راندمان سیستم تأثیر می گذارند مانند میزان دسترسی به هیدروژن، میزان اکسیژن محلول، زمان تماس و شرایط عملیاتی مورد بررسی قرار خواهند گرفت . همچنین بررسی و مقایسه ای بین مقدار هیدروژن و هیدرازین مورد نیاز جهت حذف اکسیژن در نیروگاههای ایران در سال ۱۳۷۶ انجام خواهد گرفت .