سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شهرام قنبری پاکدهی – دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع دانشگاهی مواد و فناوریهای ساخت، مرکز
محمدهادی رستمی جاهد – دانشگاه شهید رجایی، دانشکده علوم پایه، گروه شیمی و صنایع شیمیایی

چکیده:

در این مقاله راکتور بیووایری برای حذف ترکیبات بدبوی موجود در هوای آلوده استفاده شد. اسیدهای چرب اتانوئیک، پروپانوئیک و بوتانوئیک که همگی فرار و بدبو هستند به عنوان آلاینده های هوا شبیه سازی شدند. این مواد با استفاده از میکروارگانیسم هایی که بر روی سیم های بسیار نازک (وایر) از جنس پلی استایرن نشانده شده است، از هوا جداشدند. وایرها در درون یک ستون قرار گرفتند. آزمایشات نشان داد که این نوع بیوراکتور ضمن دارا بودن عملکردی مشابه با فیلتر بیوتریکلینگ (که به صورت پرشده هستند)، افت فشار به مراتب کمتری دارد. این امر باعث شد تا دبی هوای آلوده بالاتری استفاده شود. آزمایشات با دبی های تا ۱۰۰ لیتر بر دقیقه از جریان هوای حاوی آلاینده ها انجام گرفت. محاسبات انجام شده نشان دادند که حجم تخلخل در این نوع برجها ۹۹ % می باشد. نتایج نشان داد که حداکثر
میزان افت فشار در راکتور بیووایر کمتر از ۱۰ پاسکال می باشد. بعلاوه راندمان این نوع برجها ۹۰ % بود.