مقاله حذف نيترات از آب آشاميدني و آب فرآوري مواد غذايي با استفاده از بيوفيلتر هيدروژن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علوم و صنايع غذايي از صفحه ۸۵ تا ۹۳ منتشر شده است.
نام: حذف نيترات از آب آشاميدني و آب فرآوري مواد غذايي با استفاده از بيوفيلتر هيدروژن
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حذف نيترات
مقاله آب آشاميدني
مقاله بيوفيلتر هيدروژني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واقعي رمضان
جناب آقای / سرکار خانم: گنجي دوست حسين
جناب آقای / سرکار خانم: عظيمي علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: آيتي بيتا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
روش هاي موجود حذف نيترات از آب شرب عمدتا با افزايش مواد شيميايي نامطلوب و يا با اثرات ناشناخته بر سلامتي انسان همراه هستند که در برخي مواقع محصولات جانبي به مراتب خطرناکتر از نيترات در آب ايجاد مي نمايند. در حال حاضر گزينه هاي مناسب و اقتصادي بسيار کمي در اين زمينه وجود دارد و به دليل کمبود آب در بسياري مناطق، توسعه يک فناوري مناسب جهت تصفيه آب هاي شرب آلوده به نيترات و قابل کاربرد در مقياس واقعي بسيار حياتي به نظر مي رسد. در اين تحقيق با هدف توسعه يک فناوري ارزان، کاملا انتخابگر اين آلاينده و با کمترين تغييرات در ديگر پارامترهاي کيفي آب شرب، استفاده از هيدروژن و دي اکسيد کربن که با يک روش اقتصادي با اعمال يک ولتاژ بسيار پايين جريان برق مستقيم (۵-۱۰ ولت) در يک راکتور الکتروشيميايي با الکتروليز متانول توليد مي شدند، جهت تصفيه آب توسط دنيتريفيکاسيون اتوتروفيک هيدروژني در يک بيوراکتور با بستر مواد پرکننده از دانه هاي رسي پخته شده موسوم به ليکا مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد که با مصرف انرژي الکتريکي نسبتا پايين و تنها با تزريق دوگاز کاملا بي ضرر و پاک هيدروژن و دي اکسيد کربن، بدون افزودن هيچ گونه ماده شيميايي ديگر، با اتصال مناسب راکتور الکتروشيميايي توليد اين گازها و بيوراکتور دنيتريفيکاسيون براي غلظت هاي نيترات معمول موجود در منابع آبي شرب با زمان ماند ۵-۲ ساعت مي توان به راندمان حذف بيش از ۹۵ درصد دست يافت. اين در حالي است که اين سيستم در مقايسه با روش هايي شناخته شده اي چون تبادل يوني، اسمز معکوس، الکترودياليز، و بيولوژيک هتروتروف با منبع کربن آلي، مزيتهايي چون قابليت انتخابگري بالاي يون نيترات، توليد بيومس بسيار پايين، مصرف انرژي الکتريکي کم، عدم بروز مشکلات ناشي از افزودن منبع کربن آلي (نظير ايجاد طعم و بو، توليد تري هالومتان سرطانزا در فرايند گندزدايي، گرفتگي سريع بيوفيلتر)، راهبري آسان و سازگاري با حساسيتهاي تصفيه آب شرب به لحاظ سلامتي را به همراه دارد.