سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت و برنامه ریزی انرژی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مصطفی توانپور پاوه – کارشناس ارشد اقتصاد، معاون مدیرکل دفتر برنامه ریزی انرژی، وزارت نیرو
سیداحسان الدین شفیعی – دانشجوی دکتری مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف
محمدحسین نگهبان – کارشناس ارشد اقتصاد، کارشناس گروه مدلسازی و تلفیق دفتر برنامه ریزی ان

چکیده:

در مقالة حاضر با بهره گیری از تحلیل داده -ستانده، مدل اثرات تورمی افزایش قیمت حاملهای انرژی توسعه داده شده و با استفاده از جدول داده-ستاند ة بخش انرژی سال ١٣٧٩ اثر افزایش قیمت حاملهای انرژی بر شاخص قیمت مصرف کننده ارزیابی م ی شود . سال ١٣٨٣ به عنوان سال شروع و سال ١٣٨٥ به عنوان سال هدف درنظر گرفته شده و به کمک مدل مذ کور اثرات تورمی افزایش قیمت انرژی به تفکیک اثرات تورمی مستقیم و غیرمستقیم انرژی و همچنین برای بخشهای عمدة اقتصادی محاسبه می شود . نتایج حاصل از مدل در حالتی که قیمت حاملهای انرژی در سال هدف به قیمت تمام شدة آنها در سال ٨٣ افزایش یابد نشان میدهد که برق و نفت گاز بیشترینو زغالسنگ و نفت کوره کمترین اثرات تورمی را خواهند داشت . در این سناریو شاخص قیمت مصرف کننده ۵۱/۸درصد نسبت به سالشروع افزایش یافته و بخشهای حمل ونقل و تجاری-عمومی به ترتیب با ۶۵/۰۷ و ۱۶/۷۴درصد بیشترین و کمترین اثرات تورمی رامیپذیرند.