مقاله حساسيت و ويژگي مانومتري آنوركتال در تشخيص افتراقي يبوست مزمن در كودكان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۴۷ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: حساسيت و ويژگي مانومتري آنوركتال در تشخيص افتراقي يبوست مزمن در كودكان
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كودكان
مقاله يبوست
مقاله هيرشپرونگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرهمند فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي زاده مهري
جناب آقای / سرکار خانم: خاتمي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحي غلامحسين
جناب آقای / سرکار خانم: خداداد احمد
جناب آقای / سرکار خانم: محجوب فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: معتمد فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: يوردخاني فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: يبوست يكي از مسايل شايع طب كودكان است كه موجب ارجاع آنان به متخصصين گوارش مي شود. در بسياري از موارد هيچ اختلال ساختماني، آندوكرين يا اختلالات زمينه اي وجود ندارد كه يبوست فانكشنال يا ايديوپاتيك ناميده مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي نقش مانومتري آنوركتال (نوار ركتوم) در تشخيص افتراقي يبوست مزمن فانكشنال از بيماري هيرشپرونگ در كودكان است.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي طي يكسال بر روي ۶۹ كودك ۶ ماه تا ۱۳ ساله مراجعه كننده به مركز طبي كودكان با سابقه يبوست مزمن كه به درمان طبي مناسب جواب نداده بودند، انجام شد. براي همه كودكان باريم انما بدون آمادگي قبلي انجام شد و تغييرات قطر ركتوم، تاخير در تخليه كولون بعد از ۲۴ ساعت و وجود Treansition zone ثبت گرديد. در مواردي كه رفلكس مهاري ركتوآنال منفي بود و احتمال هيروشپرنگ مطرح بود تحت بيوپسي ركتوم قرار گرفتند و نتايج مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: از ۶۹ كودك ۶ ماهه تا ۱۳ ساله با ميانگين سني ۵۳٫۱±۱۴ ماه، ۳۷ نفر مذكر (۵۳٫۶۲%) و ۳۲ نفر مونث (۴۶٫۳۸%) بودند. در ۵۴ بيمار (۷۸٫۲۶%) رفلكس مهاري ركتوآنال  (Rectoanal inhibitory Reflex) (RAIR)وجود داشت و در ۱۵ نفر (۲۱٫۷۳%) اين رفلكس برقرار نشد كه در ۱۳ نفر آنها بيماري هيرشپرونگ براساس فقدان سلول گانگليوني و ديسپلازي روده اي به اثبات رسيد. در ۲ نفر باقيمانده كه سلول عصبي در بيوپسي ركتوم وجود داشت مجدد تحت مانومتري قرار گرفتند كه رفلكس مهاري آنوركتال برقرار شد. لذا حساسيت و ويژه گي مانومتري آنوركتال بترتيب ۱۰۰% و ۹۶% و ارزش اخباري مثبت و منفي بترتيب ۸۸% و ۱۰۰% در تشخيص افتراقي يبوست مزمن فانكشنال از بيماري هيرشپرونگ به اثبات رسيده است.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه مانومتري آنوركتال يك روش مناسب با حداقل خطا در تشخيص افتراقي يبوست مزمن فانكشنال از بيماري هيرشپرونگ در كودكان است. بنابراين بهتر است كليه كودكان با يبوست مزمن مقاوم به درمان و شك به هيرشپرونگ قبل از انجام بيوپسي ركتوم تحت مانومتري آنوركتال قرار گيرند.