سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رضا کسروی – بورد تخصصی مامایی و بیماریهای تولیدمثل دام، گروه آموزشی علوم درمانگ

چکیده:

تعریف مساله : هر چند پاتوژنهای داخل پستانی متعددی می تو انند ماهیت مسری داشته باشند ولی چهار پاتوژن ( ا سترپتوکوکوس آگالاکتیه ، اس تافیلوکوکوس اورئوس ، ما یکوپلاسما بوویس و کو رینه باکتریوم بوویس ) عوامل ورم پستان واگیردار ( مسری ) شناخته شده اند به این جهت که عفونت های داخل پستانی ناشی از آنها عمدتاً از انتقال باکتری پا توژن از کارتیه آلوده ( مخزن آلودگی ) به سایر کارتیه ها صورت می گیرد . در اینجا واگیری غیر مستقیم است یعنی با واسطه لاینر آلوده یا دست کارگر شیردوش یا حوله های مشترک آلوده صورت می گیرد . سه پاتوژن اول، عوامل اصلی نامیده می شوند چراکه تأثیر آنها بر تعداد سلوله ای سوماتیک ( سل کانت ) و در نتیجه تولید شیر قابل توجه است و خسارات اقتصادی بیشتری ایجاد می کنند . کو رینه باکتریوم بوویس ، عامل فرعی به حساب می آید چرا که خسارات اقتصادی ناشی از آن در مقایسه با پاتوژنهای سه گانه کمتر است . اگرچه برخی از این پاتوژنها قادرند اورام پستان بالینی گانگرنی ( در مورد استاف اورئوس ) یا فوق حاد ( در مورد ا ستاف اورئوس و ما یکوپلاسما بوویس ) ایجاد کنند ولی باید دانست که شکل غالب ورم پستان ناشی از پاتوژنهای واگیردار، تحت بالینی یا مخفی است به این معنی که مشکل اصلی در گله های درگیر، افت تولید شیر و همزمان بالا بودن سل کانت آن است . مشخص شده که به ازای هر نوبت افزایش دو برابری سل کانت شیر هر گاو ( از آستانه ۵۰ هزار سلول در میلی لیتر ) با افت تولید بطور متوسط نیم کیلوگرم روبرو هستیم . لازم به ذکر است که گله های درگیر ورم پستان واگیردار سل کانت بیش از ۲۰۰ ه زار دارند : بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ هزار در مورد گله های با شیوع بالای کورینه بوویس و بین ۳۵۰ هزار تا بیش از یک میلیون ( اغلب بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار ) در گله های با شیوع متوسط تا بالای ناشی از پاتوژنهای اصلی .