سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

غلامعلی عاطفی – استادیار دانشکده ی مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت ایران
امین موسائی – دانشجوی کارشناسی دانشکده ی مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

در ایــن مقالــه، بــه بررســی و ســپس حــل پــارادوکس دالامبــر در هیــدرودینامیک پرداختــه ایــم . در نظریــه ی کلاســیک مکانیک سیالات، از حـل مـسأله ی جریـان بـی چـرخش ( جریـان پتانـسیل ) حـول اجـسام، هـیچ نیـروی پـسایی ایجـاد نمی شود کـه بـا طبیعـت در تنـاقض اسـت . در نتیجـه چنـین انگاشـته مـی شـود کـه جریـان بـی چـرخش تنهـا مـدلی ریاضی از پدیده ی جریان حـول اجـسام بـ وده و قـادر بـه توصـیف کامـل ایـن پدیـده نیـست . در ایـن مقالـه نـشان داده شده است کـه ایـن تنـاقض بـه خـاطر ضـعف در ذات فـرض بـی چرخـشی جریـان نبـوده، بلکـه بـه خـاطر ضـعف مـدل محیط پیوسـته ی کلاسـیک نـاویر – اسـتوکس مـی باشـد و در واقـع بیـان ایـن پـارادوکس بـا قاطعیـت و دقـت علمـی صــورت نگرفتــه اســت . همچنــین نــشان داده شــده کــه مــدل هــای محــیط پیوســته ی غیرکلاســیک و دقیــق تــر ماننــد مدل کسرات دچار چنین تناقضی نمی شوند