سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی صنعت، دانشجو و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حسن خاکباز – کارشناس ارشد مهندسی صنایع، سرپرست طرح و برنامه، شهرک علمی و تحقیقاتی
لیلا خدابنده – کارشناس مسوول نظارت و ارزیابی، دفتر طرح و برنامه، شهرک علمی و تحقیقات

چکیده:

ارتباط دانشگاه و صنعت فرآیندی است که برای توسعه پایدار باید مورد توجه خاص کشورهای در حال توسعه قرار گیرد . دانشگاهها مرکز پردازش و توسعه آگاهی های علمی هستند و صنعت مرکز تولید و ارائه محصولات به بازار می باشد. در این میان وجود ساختاری به منظور تبدیل دانسته های علمی دانشگاهها به دانش فنی و انتقال آن به سیست مهای تولیدی ضروری است. واحدهای فناوری کوچک و متوسط(TSMEs)که دارایتیم مدیریت و کارشناسی آموزش دیده بوده و در راستای توسعه فناوری تلاش می کنند، می توانند این نقش را به نحو احسن ایفا نمایند . پارک ها و مراکز رشد علم و فناوری نیز به عنوان یکی از نهادهای اجتماعی موثر در امر توسعه فناوری و به تبع آن اقتصاد دان شمحور و اشتغال زایی تخصصی، ساختار مناسبی جهت حمایت از این واحدهای فناوری می باشند. این مقاله ضمن تشریح موضوع پارک ها و مراکز رشد علم و فناوری ، تأثیر این مراکز را در حمایت ازTSMEها و در نتیجه توسعه پایدار کشورها مورد مطالعه قرار م یدهد.