سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: کنگره بین المللی اخلاق زیستی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

حمیدرضا کاوسی – دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
امین میرشمسی کاخکی – دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
ابراهیم دورانی علیایی – دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

اگروتروریسم زیر مجموعه از بیوتروریسم است و بعنوان وارد کردن تعمدی یک بیماری حیوانی یا گیاهی و با هدف ایجادرعب و وحشت،خسارت اقتصادی و از بین بردن ثبات و پایداری کشور هدف تعریف می شود. حملات تروریستی بر علیه کشاورزی تازگی ندارد و در طی تاریخ بوسیله دولتها یا از طریق سازمانهای تروریستی مستقل و تابع دولتهای خاص، انجام شده است. نتایج یک حمله بیولوژیکی علیه کشاورزی، ممکن است شامل بحرانهای اقتصادی بزرگ در صنایعکشاورزی و غذایی ، کاهش اطمینان به دولتها و احتمالا تلفات انسانی باشد. اگر بیماری انتخاب شده قابل سرایت به افراد باشد، امنیت غذایی و سلامت عمومی جامعه نیزز در خطر خواهد بود. محصولات کشاورزی و صنعت کشاورزی به دلایلی همواره از اهداف آسیب پذیر بیوتروریسم می باشد و بسیاری از متخصصین بیماری های گیاهی و دامپزشکان درباره کنترل بیماری های گیاهی و حیوانی خارجی فاقد تجربه کافی می باشند. اخیرا در برنامه های در حال توسعه مقابله با تروریسم، به بخش کشاورزی نیز توجه خاصی شده است. تلاشهای بین المللی برای افزایش کنترل،نظارت، شناسایی و گزارش عوامل بیماری زا، تا حد زیادی توانایی ما را برای مقابله با اثرات جنگ افزارهای بیولوژیکی و بیماری های نوظهور بر روی جوامع کشاورزی و تنوع زیستی افزایش می دهد. البته شایان ذکر است که روشهای بکار رفته برای مقابله با بیوتروریسم،درمان موقت بوده و تنها راه و استراتژی موثر و قطعی در برابر آن، حذف ریشه ها و دلایل ایجاد تروریسم است نه جنگ با تروریسم.