سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمود احمدی نژاد – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
سید ابراهیم عبدالمنافی – کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

کاهش قابلیت جابجایی و محدودیت دسترسی از جمله مشکلات اساسی سیستم حمل و نقل شهرهای بزرگ می باشند. این مشکلات در کنار مدیریت ناکارآمد ترافیک، رفتار رانندان ناوارد و علاوه بر آن کمبود تسهیلات حمل و نقلی تشدید شده است. تراکم ترافیک، فقدان استانداردهای انتشار آلودگی و فقدان سیستم های کنترلی منجر به ایجاد آلودگی هوا و آلودگی صوتی خصوصا در نواحی مرکزی شهرها شده است. علاوه بر این، تغییر الگوی آب و هوای محلی موجبات وارونگی حرارتی را بوجود آورده است که اثرات خطرناکی را بر روی سلامتی بر جای می گذارد. افزایش مسافت سفر و زمان سفر برای فعالیت های روزانه، بعلت رشد شهرها و محدود بودن گزینه های مدسفر، موجب افزایش مالکیت خودرو و استفاده از آن شده است. در چنین محیط ناگواری، سیستم حمل ونقل غیرموتوری می تواند بکار گرفته شود. اما برای بکارگیری نیازمند ایجاد یک استراتژیمدون می باشد تا در ادامه مسیر با شکست مواجه نگردد. در این مقاله به بررسی مزایا، موانع، اهمیت سیستم حمل و نقل غیرموتوری پرداخته شده است. در ادامه استراتژی ها برای توسعه و بکارگیری سیستم حمل و نقل غیرموتوری بیان شده است تا با بکارگیری این راهکارها و بسط و گسترش آن در کشور از مزایای این سیستم به همراه سیستم های دیگر بهره مند گردیم.