مقاله خاستگاه و پيشينه تاريخي اسب ايراني يا عرب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در پژوهش نامه تاريخ از صفحه ۴۵ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: خاستگاه و پيشينه تاريخي اسب ايراني يا عرب
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسب
مقاله بين النهرين
مقاله نيسا
مقاله شتر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خدايي محمدزمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اسب جانوري آريايي است، که نام آن در منابع کهن ايراني چون اوستا و منابع باستاني و مذهبي هند چون وداها و پوراناها آمده است. در نزد ملل باستاني ايران و هند ارزنده ترين قرباني در نزد خداوند «اشوامدا» يا قرباني اسب ذکر شده است. منابع تاريخي ايران از قرباني کردن ماهانه اسبي بر گور کورش بزرگ گزارش مي دهند. اسب همراه با کاسي ها که بين النهرين را در قرن هجدهم پيش از ميلاد تصرف نمودند، به آن سرزمين وارد و اين مقدمه اشتهار اسب در سرزميني شد، که در قرون آتي و به ويژه پس از سقوط ساسانيان به عنوان سرزميني عربي شناخته شد.
سقوط دولت ساساني و عدم اجازه استفاده از اسب توسط ايرانيان از سوي خلفاي اموي و عباسي باعث گرديد، که پرورش اسب در ايران دچار رکود گرديده و به تدريج اسب ايراني به عنوان اسب عربي شناخته شود. به ويژه که از آن پس بسياري از سرزمين هايي که اسب در آن پرورش مي يافت، در زمره سرزمين هاي مفتوحه عربي شناخته مي شد.