سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش مقابله با سوانح طبیعی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عبدالرضا فرخ سیر – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
محمدرضا قیطانچی – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

چکیده:

زمین لرزه ۳۱ خردادماه ۱۳۶۹ روبار با بزرگی Ms=7/4 بعد از زمینلرزه ۱۹۷۸ طبس، بزرگ ترین زمین لرزه ثبت شده در قرن جاری در ایران میباشد. ساز و کار بدست آمده از نوع امتداد لغز بوده و بامشخصات گسل های منطقه همخوانی دارد. مدلسازی امواج ثبت شده نشان میدهد که چشمه مسبب این زمینلرزه شامل حداقل چهار حادثه مهم میباشد. شکستگی در کانون شروع و در راستای جنوب شرق وبطور عمدتا یک طرفه گسترش پیدا نموده است. ممان زمین لرزه ۹/۸ * ۱۰ به توان ۱۹ نیوتن متر تعیین گردیده است. پس لرزه های زیادی توسط ایستگاه های لرزه نگاری محلی ثبت و تعیین محل شده اند. فعالیت پسلرزه ها امتداد شمال غرب – جنوب شرق برای گسل اصلی را تایید می نماید.
با توجه به توزیع کانونی پسلرزه ها، طول گسلش حدود ۹۰ الی ۱۱۰ کیلومتر تخمین زده میشود. مدلسازی امواج حجمی نیز این نتیجه را تایید می نماید. زمین لرزه خردادماه رودبار یکی از نادرترین زمینلرزه ها با بزرگی بالای ۷ درجه ریشتر در استان گیلان می باشد. با توجه به نزدیکی کانون این زلز له به شهرهای پر جمعیت، مطالعات تکمیلی و شناسایی مکانهای مستعد برای شکست های احتمالی بعدی حائز اهمیت می باشد.