مقاله خصوصيات شيمي خاك، در ايجاد و پيشرفت فرسايش گالي در منطقه دشتياري – چابهار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در زمين شناسي ژئوتكنيك (زمين شناسي كاربردي) از صفحه ۹ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: خصوصيات شيمي خاك، در ايجاد و پيشرفت فرسايش گالي در منطقه دشتياري – چابهار
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرسايش گالي
مقاله دشتياري
مقاله لوم سيلتي
مقاله چابهار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رهنماراد جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: خسروي فريدون
جناب آقای / سرکار خانم: ريگي نژاد شكوفه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين تحقيق روي ۱۴ نمونه برداشت شده از مناطق فرسايش يافته و فرسايش نيافته، و از مناطق با و بدون پوشش گياهي، آزمايشات فيزيكي و شيميايي از قبيل، اي سي (EC)، او ام (OM)، سار (SAR)، اي اس پي (ESP)، پ هاش (pH)، اس پي (SP) و تي ان وي (TNV) انجام شدند. بر اساس نتايج بررسي هاي صحرايي و آزمايشگاهي، خاک اکثر نقاط منطقه مورد مطالعه، لوم سيلتي مي باشد.
روند تغييرات اس پي (SP) بين ۳۲٫۲ – ۶۰٫۳، پ هاش (pH) بين ۷٫۲ – ۷٫۹۲ و تي ان وي (TNV) بين ۱۴٫۵ – ۱۱٫۴ به دست آمد. نتايج آزمايشات مربوطه نشان داد، كه اي سي (EC) خاك در مناطق زياد فرسايش يافته، ۶۲٫۵ و در مناطق كم فرسايش يافته ۰٫۶۹ و مقدار سار (SAR) و مقدار اي اس پي (ESP) مشابه آزمايش اي سي (EC) مي باشند. ميزان كاتيون موجود در خاک جداره گالي ۱۱۹۶، نسبت به کف گالي و سطح زمين ۳۳۸، بيشتر است. متوسط ميزان كاتيون در منطقه فرسايش نيافته با پوشش گياهي ۲۳٫۸، نسبت به منطقه فرسايش يافته و فرسايش نيافته بدون پوشش گياهي ۲۱۵٫۴، کمتر است. ميزان او ام (OM) خاک بين ۰٫۱۷ – ۰٫۵۹ به دست آمد.