سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

هدایت الله زرین – عضو هیات علمی گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه زابل
مهدی وفاخواه – عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
جواد نام درست – کارشناس ارشد آبخیزداری مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور
محمد نهتانی – عضو هیات علمی گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه زابل

چکیده:

متوسط بارش سالانه کشور در حدود ۳۳ درصد بارش متوسط سالانه کره خاکی می باشد و با توجه به توزیع نامناسب مکانی بارش در سطح کشور،مدیریت و شناخت خصوصیات سیل در کشور ضروری به نظر می رسد. در این تحقیق آمار دبی روزانه ایستگاه هیدرومتری اهواز بر روی رودخانه کارون با طول دوره آماری ۴۴ساله(۷۸-۳۵) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بدین منظور ابتدا هیدروگراف دبی روزانه برای تمامی سالهای آماری ترسیم، و سیلهای به وقوع پیوسته در هر سال مشخص گردید و آنگاه مشخصات هر یک از سیلها شامل دبی پایه، دبی اوج، دبی فروکش و زمان وقوع استخراج شد. نتایج بیانگر آن است که در این دوره ۴۴ساله از تعداد ۴۰۱ سیل مشاهده شده، فصل زمستان با ۱۳/۴۷ درصد و فصل تابستان با ۷۵/۱درصد به ترتیب بیشترین و کمترین احتمال وقوع سیلاب را دارا می باشند. همچنین در این دوره ماه بهمن با ۷۱/۱۶درصد و ماههای مرداد و شهریور با ۲۵/۰درصد به ترتیب بیشترین و کمترین احتمال وقوع سیلاب را دارند. از بررسی میانگین زمان تداوم سیلهای بوقوع پیوسته می توان چنین نتیجه گرفت که اردیبهشت ماه بیشترین و مرداد ماه کمترین زمان تداوم سیل را دارا می باشند و همچنین احتمال وقوعسیل در طول دوره آماری رو به افزایش می باشد.