مقاله خودي و انسان آرماني در شعر اقبال لاهوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فصلنامه مطالعات شبه قاره از صفحه ۱۵۹ تا ۱۸۰ منتشر شده است.
نام: خودي و انسان آرماني در شعر اقبال لاهوري
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودي
مقاله اسلامي
مقاله غرب
مقاله آرماني
مقاله ديني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مير محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
محمد اقبال لاهوري شاعري مبارز و آرمان خواه و يکي از چهره هاي فکري و انساني درخشاني است که فرهنگ بارور اسلامي را به جامعه بشري معاصر هديه کرد. اين داناي راز و متفکر بزرگ شرق در مقولات فکري خويش، يک ارزيابي مجدد از انسان را بر پايه هاي اصول قرآني و جايگاه و مقام عالي انسان پايه گذاري کرد. اين فيلسوف نوانديش اسلامي و تالي عــنقاي قاف مــعرفت، مولوي، معتقد است که انسان، اين نسخه نامه الهي، به عنوان لطيفه غيبي و هدف و نتيجه همه جريانات آفرينش کائنات و اسم اعظمي که فکر و انديشه او تجلي گاه وجود عالم اسرار و رموز است، مي تواند با خودآگاهي، خوديابي و يافتن شخصيت متعالي خويش، به عنوان انسان آرماني و کامل، جانش را آيينه صفات الهي گرداند و از اسرار آفرينش آگاهي يابد و موجودي پايدار ، شاهدي بيدار و سالکي راه يافته و کليد همه معرفت ها گردد. در اين مقاله فلسفه و مراتب «خودي» و جايگاه «انسان آرماني و کامل» (انسان بخود) در دستگاه فکري معمار بزرگ تجديد بناي تفکر اسلامي و ماهتاب شام شرق، اقبال لاهوري، به روش توصيف مورد بررسي قرار گرفته است.