سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

حسن افشین – استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
حسین کربلائی فرجی – کارشناس ارشد سازه دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز

چکیده:

کاربرد مواد افزودنی معدنی پوزولانی می تواند تاثیر عمده ای بر خواص بتن بخصوص بر دوام بتن در محیط های خورنده داشته باشد . در این تحقیق، دوام نمونه های بتنی مسلح ساخته شده با سیمان نوع ۲، پوزولان توف سبلان، پوزولان پومیس عنصرود و دوده سیلیس در شرایط شبیه سازی شده دریاچه ارومیه در مدت ۶ ماه بررسی شده است . نمونه های آزمایشی با دو نسبت آب به سیمان متفاوت و سه نوع پوشش بتنی روی آرماتور تهیه و در معرض شرایط متفاوت محیطی ( خارج از آب، غوطه ور، تروخشک ) قرار داده شده اند . آزمایشهای مقاومت فشاری، میزان نفوذ یون کلر، عمق کربناسیون، مقاومت الکتریکی،پ تانسیل خوردگی و شدت خوردگی آرماتور در سنین مختلف بر روی نمونه ها انجام گرفته  است . نتایج آزمایشهای صورت گرفته نشان می دهد که شرایط تروخشک در بتن ها بیشترین تاثیر را داشته است . اغلب سیمانهای پوزولانی دوام بهتری نسبت به سیمان تیپ۲ نشان داده و بهترین عملکرد مربوط به بتن با سیمان دوده سیلیسی بوده است . کاربرد سیمان درحد kg/m 450 و نسبت آب به سیمان کمتر از ۳ ۴ / ۰ تاثیر عمده ای در جلوگیری از نفوذ مواد مضر به داخل بتن و در نتیجه افزایش دوام آن داشته است