سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: پنجمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

عبداله افشار – استادیار دانشکده مهندسی متالورژی – دانشگاه صنعتی شریف
محمد قربانی – استادیار دانشکده مهندسی متالورژی – دانشگاه صنعتی شریف
محمدرضا سائری – دانشجوی دکتری متالورژی – دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

امروزه از بیومتریالها (Biomaterials) بطور وسیعی بعنوان مواد کاشت بدنی (Implant) ، ارتوپدی، مواد دندانی، حسگرهای بیوالکترود ودیگر کاربردها، استفاده می گردد. مقاومت به خوردگی یک ماده کاشت بدنی، کارایی و عمر انرا تحت تاثیر قرارداده و یک فاکتور اصلی در تعیین سازگاری (Biocompatibility) آن می باشد. درمقاله حاضر ابتدا طبیعت محیط بدن که بر روی خواص الکتروشیمیایی داخل بدن تاثیر دارد و یکپدیده شیمیایی، مکانیکی، بیولوژیکی و بیوالکتریکی و موثر بر رفتار و کاردهی بیومتریال میباشد، توضیح داده میشود و سپس به معرفی بیوسرامیک هیدروکسی آپاتیت (Hydroxyapatite) وبالاخص سیستم های فلزی پوشش های پلاسما اسپری شده توسط این سرامیک پرداخته میشود. سپس آزمایشات مختلف انجام شده بر روی خوردگی سیستم های فلزی پوشش داده شده با هیدروکسی آپاتیت معرفی می گردد.