سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی کاربردهای نانوفناوری در صنعت، معدن، کشاورزی و پزشکی
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
عبدالرضا نبی نژاد – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان،بخش تحقیقات دامپزشکی

چکیده:
همزمان با تولید نانو مواد در جهان و ایران،کاربرد آنها همواره مورد نظر محققان قرار گرفته است، نانوسیلور نیز یکی از این نانومواد موجود در کشور است که چند سالی است توسط شرکتهای مختلف تولید و در مصارف مختلفی مانند منسوجات،لوازم ساختمانی،لوازم بهداشتی ،صنایع الکتریکی،صنایع خودروسازی و کشاورزی وصنعت دام وطیور منتشر و مصرف میگردد،در بخش دام وطیورو ابزیان، به عنوان یکی از مهمترین صنایع تولیدی اساسی و استراتژیک کشور، ورود نانوسیلور ابتدا به عنوان ضد عفونی کننده مورد تایید سازمان دامپزشکی کشور قرار گرفت تا اینکه کم کم با توصیه شرکتهای سازنده، روش مصرف آن از حد مصرف ضدعفونی کننده (که دارای کم و کیف خاص است) فراتر رفت و به توصیه های خوراکی در مرغداری و و دامداریها رسید، گذشته از خواص ضد عفونی کنندگی نانوسیلور ، با توجه به تاثیرات منفی جسمی و خلقی احتمالی نانو نقره بر روی انسان و امکان انتقال باقی مانده آن از طریق محصولات دام ،طیور و ابزیان، لازم است دقیقا ابعاد ،دامنه و نحوه کاربرد نانوسیلور در مواد بیئلوزیک تعیین گردد، در تحقیقی که در این زمینه انجام گرفت به علت توصیه غلط شرکت سازنده مقادیری زیادی از نانو سیلور در بافتهای مختلف مرغان تحت کارآزمایی با نانوسیلور وجود داشت و در عین حال خواص ضد ویروس و قدرت مهار رشد باکتری نیز مشاهده شد، بر همین اساس و با توجه به عدم وچود حدود استاندارد ی MRL برای نانوسیلور در محصولات خوراکی با FDA مکاتبه شد، که در نتیجه FDA وجود و مصرف هر تنوع نانوذرات را د رمواد غذایی و چیره دام و طیور و ابزیان ممنوع دانست مصرف نانوسیلور و دیگر نانوذرات به عنوان یک گند زدا فقط در محیطهای بیجان و برای ضد عفونی سطوح و فضا مجاز میباشد و مقادیر بیشتر آن سبب عوارض متعدد مانند تغییرات خلقی،رفتاری و فیزیولوژیک خواهد شد/.