مقاله دانش، نگرش و مهارت كشاورزان چغندركار استان خراسان رضوي در زمينه شيوه هاي مديريت پايدار خاك زراعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۴۳ تا ۵۳ منتشر شده است.
نام: دانش، نگرش و مهارت كشاورزان چغندركار استان خراسان رضوي در زمينه شيوه هاي مديريت پايدار خاك زراعي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كشاورزان چغندركار
مقاله رفتار
مقاله مديريت پايدار خاك زراعي
مقاله چغندرقند
مقاله تحليل تشخيصي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاهرودي علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: چيذري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پزشكي راد غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
 پژوهش حاضر با هدف سنجش دانش، نگرش و مهارت كشاورزان چغندركار در زمينه شيوه هاي مديريت پايدار خاك زراعي و شناسايي مهم ترين عوامل متمايزكننده بر رفتار آنان انجام شده است. اين تحقيق از نوع توصيفي و علّي- مقايسه اي مي باشد كه با استفاده از روش پيمايش انجام گرفته است. جامعه آماري مورد نظر پژوهش شامل كليه كشاورزان چغندركار در استان خراسان رضوي مي باشند (N=33000) كه از اين ميان، تعداد ۳۸۰ چغندركار از طريق روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. در نهايت، ۹۸٫۵% پرسش نامه ها براي تجزيه و تحليل مناسب تشخيص داده شدند (n=375). روايي ظاهري و محتوايي پرسش نامه با كسب نظرات متخصصان و اساتيد زراعت، خاك شناسي و ترويج كشاورزي و كارشناسان چغندرقند سازمان هاي جهاد كشاورزي و نظام مهندسي كشاورزي و منابع طبيعي استان خراسان رضوي پس از چند مرحله اصلاح و بازنگري به دست آمد. پايايي ابزار پژوهش نيز با انجام آزمون مقدماتي از طريق ۳۰ پرسش نامه مورد تاييد قرار گرفت و ضرايب اطمينان آلفاي كرونباخ (a) براي بخش حيطه هاي رفتاري با استفاده از نرم افزار SPSS بين ۰٫۷۱ تا ۰٫۸۷ محاسبه شد. نتايج حاصل از نمودار ون در ارتباط با حيطه هاي سه گانه رفتار افراد مورد مطالعه نشان داد كه صرفا حدود ۱۱٫۲% (۴۲ نفر) از كل افراد مورد مطالعه در طبقه رفتاري «كشاورزان صلاحيت دار» قرار گرفتند. نتايج تحليل تفكيكي مرحله اي به شيوه لامبداي ويلكز نيز نشان داد متغيرهاي ميزان تحصيلات، منابع اطلاعاتي، سطح به كارگيري تكنولوژي هاي خاك زراعي، كيفيت خاك زراعي، تماس هاي ترويجي، سطح اراضي فارياب، سن كشاورز و منزلت اجتماعي به عنوان مهم ترين عوامل متمايز كننده طبقات رفتاري كشاورزان در مجموع توانسته اند ۶۶٫۹% از كل پاسخگويان را بر مبناي توابع تشخيصي به درستي طبقه بندي كنند.