مقاله دخالت گيرنده هاي موسکاريني آميگدال مرکزي در فراموشي ناشي از مورفين در موش بزرگ آزمايشگاهي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۳۴۰ تا ۳۵۲ منتشر شده است.
نام: دخالت گيرنده هاي موسکاريني آميگدال مرکزي در فراموشي ناشي از مورفين در موش بزرگ آزمايشگاهي
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مورفين
مقاله حافظه اجتنابي غير فعال
مقاله گيرنده هاي موسکاريني
مقاله آميگدال
مقاله موش بزرگ آزمايشگاهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خواجه پور لطف اله
جناب آقای / سرکار خانم: رضايوف آمنه
جناب آقای / سرکار خانم: زرين دست محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پردازش اطلاعات در فرآيند يادگيري و حافظه، نتيجه تداخل سيستم هاي نوروترانسميتري در نواحي مختلف مغز به ويژه، هيپوکامپ و آميگدال مي باشد. با توجه به اينکه مورفين باعث القا فراموشي مي شود، در تحقيق حاضر، نقش احتمالي گيرنده هاي کولينرژيکي موسکاريني آميگدال مرکزي درفراموشي ناشي ازمورفين در موش بزرگ آزمايشگاهي نر نژاد ويستار مورد بررسي قرار گرفته است.
روش ها: يک هفته بعد از جراحي و کانول گذاري بصورت دو طرفه در هسته هاي مرکزي آميگدال، حيوانات جهت يادگيري اجتنابي غير فعال بااستفاد از دستگاه step-through، با يک فاصله زماني ۲۴ ساعته، مورد آموزش و آزمون قرار گرفتند. مدت زمان تاخير ورود حيوان به بخش تاريک شوک دهنده دستگاه به عنوان ملاکي براي سنجش بيادآوري حافظه مورد استفاده قرار گرفته است.
يافته ها: تزريق زير جلدي مورفين (۷٫۵mg/kg، ۵) پس از آموزش به صورت وابسته به دوز، موجب تخريب حافظه و ايجاد فراموشي گرديد. تزريق مقادير ۱٫۵µg/rat و ۱ پيلوکارپين، آگونيست گيرنده هاي موسکاريني استيل کولين، به درون آميگدال مرکزي (CeA)، قبل از استعمال مورفين (۷٫۵ mg/kg, s.c.)، مانع از القا فراموشي ناشي از مورفين گرديد. در حاليکه، تزريق پيش از آموزش اسکوپولامين (mg/rat, intra-CeA، ۰٫۵, ۰٫۶)، آنتاگونيست گيرنده هاي موسکاريني همراه با يک مقدار بي اثر مورفين (۲٫۵mg/kg, s.c.) بيادآوري حافظه را مهار کرد. همچنين مصرف پيش از آموزش مقادير کمتر اسکوپولامين (۰٫۲, ۰٫۳mg/rat, intra-CeA) اثر پيلوکارپين را بر واکنش مورفين معکوس نمود. قابل توجه است که تزريق همان مقادير پيلوکارپين يا اسکوپولامين به تنهايي اثري بر حافظه نداشتند.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج تحقيق حاضر، به نظر مي رسد که گيرنده هاي موسکاريني کولينرژيک هسته هاي آميگدال مرکزي ممکن است در اثرات مورفين در تخريب حافظه و ايجاد فراموشي دخالت داشته باشند.