سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس دانشجویان مهندسی عمران سراسر کشور

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد هادی نیکی رشیدی – دانشجوی مهندسی عمران ، دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمد مهدی نیکی رشیدی – دانشجوی مهندسی عمران ، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

قیر در راهسازی بعنوان یک نوع پوشش حافظتی و بعنوان یک عامل چسباننده در صنعت ساختمان بکار برده میشود . در بسیاری از فعالیتهای رایج در این زمینه قیر در حدود ۱۰۰-۲۰۰ درجه سلسیوس حرارت داده میشود تا به اندازه کافی جهت اختلاط با مصالح دانه ای روان گردد . مخلوطهای گرم بایستی بصورت گرم ذخیره، حمل و استفاده گردند در غیر اینصورت کارایی خود را از دست می دهند . ظرفیت نهایی راه احداث شده همزمان با سرد شدن مخلوط پخش شده بهبود می یابد . گاهی قیر را با حلالهای نفتی همانند کروزون امتزاج می دهند تا روان گردد و در اینصورت مقاومت نهایی مصالح همزمان با تبخیر حلال پدید می آید .
قیر های امولسیون دستاوردی نو برای جایگزینی قیرهای محلول یا برگشتی میباشند . در این شیوه ذرات قیر درون آب بصورت معلق در می آیند . امولسیون قابلیت استفاده با مصالح سرد و مرطوب را نیز دارا میباشد . مقاومت نهایی مصالح بکار گرفته شده در سازه راه همزمان با شکستن امولسیون، یکپارچه شدن ذرات توزیع شده قیر و حذف آب از سیستم بهبود می یابد . در بسیاری از موارد کاربرد قیرها در راهسازی، قیرهای امولسیون از قیرهای محلول یا برگشتی ایمن تر واز نظر زیست محیطی مناسبتر میباشند از آنجا که احتمال آتش سوزی و تصائد گازهای زیان آور بسیار کمتر بوده و اجرای آن نیز به مصرف انرژی کمتری نیاز دارد .
در این تحقیق سعی گردیده تا به بررسی جنبه های مختلف قیر امولسیون از لحاظ تئوری و کاربردی پرداخته شود .