مقاله درمان با سورفكتانت در بيماريهاي ريوي نوزادان، تجربه يك دهه در بيمارستان كودكان اميركلا، بابل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۵۴ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: درمان با سورفكتانت در بيماريهاي ريوي نوزادان، تجربه يك دهه در بيمارستان كودكان اميركلا، بابل
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوزاد
مقاله سورفكتانت
مقاله بيماري ريوي
مقاله سندرم ديسترس تنفسي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدپور موسي
جناب آقای / سرکار خانم: زاهدپاشا يداله
جناب آقای / سرکار خانم: شيرواني معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: جهانگير طاهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: سورفكتانت علاوه بر سندرم زجر تنفسي، در ديگر بيماريهاي ريوي نوزادان نيز استفاده مي شود. استفاده از سورفكتانت در بيماريهاي ريوي نوازدان پيامدهاي متفاوتي دارد. لذا اين مطالعه به منظور تعيين نماي باليني، بيماري زمينه اي، عوارض و پيامدهاي ناشي از درمان جايگزيني سورفكتانت در بيمارستان كودكان اميركلا به عنوان يك بيمارستان مرجع در شمال ايران انجام شده است.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي بر روي كليه نوزاداني كه طي سالهاي ۸۸-۱۳۷۹ تحت درمان جايگزيني با سورفكتانت در بيمارستان كودكان اميركلا، ۲-۱ دوز يكي از سورفكتانت هاي در دسترس شاملSurvanta ،Curosurf  و يا Newfactan دريافت كردند، انجام شد. سن دريافت سورفكتانت، طول مدت استفاده از رسپيراتور، فراواني مرگ و مير، بيماريهاي زمينه اي و بروز عوارضي چون پنوموتوراكس، عفونت بيمارستاني، خونريزي ريوي و مجراي شرياني باز در اين نوزادان بررسي شد.
يافته ها: از ۲۱۳ نوزاد كه تحت درمان با سورفكتانت قرار گرفتند، بيماري زمينه اي كه منجر به دريافت سورفكتانت شد در ۱۷۸ نوزاد (%۸۳٫۵۶) سندرم ديسترس تنفسي، ۱۸ نوزاد (%۸٫۴۵) پنوموني، ۱۳ نوزاد (%۶٫۱۰) سندرم آسپيراسيون مكونيوم و ۴ نوزاد (%۱٫۸۷) فتق مادرزادي ديافراگم بود. ميانگين سن حاملگي بيماران ۳۲٫۳۲±۳٫۸ هفته و ميانگين وزن آنها ۱۹۷۰±۸۷۵ گرم بود. ميانگين سن دريافت سورفكتانت ۷٫۳±۳٫۲ ساعت بعد تولد و ميانگين زمان استفاده از رسپيراتور ۴٫۰۵±۳٫۹ روز بوده است. در %۴۲٫۴۸ موارد پنوموتوراكس، %۶٫۰۵ سپسيس ثانويه،%۳٫۶۷  مجراي شرياني باز و %۳٫۴۲ خونريزي ريوي مشاهده شد. كلا ۸۵ مورد مرگ نوزاد اتفاق افتاد كه از %۴۸٫۸۷ در سالهاي اوليه مطالعه به ۲۴٫۸۸% در دو سال آخر مطالعه كاهش يافته است (p=0.003).
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه سندرم ديسترس تنفسي نوزادان فراوان ترين بيماري زمينه اي، نيازمند درمان جايگزيني با سورفكتانت بوده و ميزان بقاي نوزاداني كه درمان جايگزيني سورفكتانت دريافت نمودند، بيشتر گرديد.