مقاله درمان تركيبي آونكس و داكسي سيكلين در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۸۹ در مجله تحقيقات علوم پزشكي زاهدان (طبيب شرق) zahedan journal of research in medical sciences از صفحه ۶۵ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: درمان تركيبي آونكس و داكسي سيكلين در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مولتيپل اسکلروز
مقاله آونکس
مقاله داکسي سيکلين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شرف الدين زاده ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: مجدي نسب نسترن
جناب آقای / سرکار خانم: كيهاني فرد مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: مروج آل علي ارمغان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مولتيپل اسكلروزيس يك بيماري التهابي و مزمن سيستم عصبي مركزي همراه با دميلينيزاسيون و اتيولوژي ناشناخته است. داروهاي ايمونومدولاتور از جمله اينترفرون ) β۱aآونكس) براي درمان استفاده مي شود تا از عود يا پيشرفت بيماري جلوگيري كند. هدف از اين مطالعه مقايسه تاثيرتركيب داكسي سيكلين و آونكس با آونكس به تنهايي در بيماران مولتيپل اسكلروزيس فرم عودكننده-بهبوديابنده است.
مواد و روش کار: اين مطالعه كارآزمايي باليني دوسوكور در سال ۸۵ بر روي ۴۶ بيمار (۲۹ زن و ۱۷ مرد) مبتلا به فرم عود كننده-بهبوديابنده مولتيپل اسكلروزيس مراجعه كننده به كلينيك مغز و اعصاب بيمارستان گلستان اهواز در مدت ۴ ماه انجام شد. بيماران به روش Blocking با تخصيص تصادفي به دو گروه ۲۳ نفري شاهد و مورد تقسيم شدند. گروه شاهد فقط آونكس و گروه مورد درمان تركيبي آونكس و داكسي سيكلين دريافت كردند. در هر گروه در ابتداي مطالعه و در پايان هر ماه Expanded Disability Scale Score ( EDSS ) بيماران اندازه گرفته شد. تعداد حملات در دو گروه و EDSS اوليه و EDSS پايان ماه هاي اول، دوم، سوم و چهارم در هر گروه و سپس بين دو گروه مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته ها: اختلاف ميانگين EDSS ماه چهارم با EDSS اوليه در گروه مورد، معني دار بود (p=0.004) اما در گروه شاهد اين اختلاف معني دار نبود (p=0.803). اختلاف EDSS در هر دو گروه در طول ۴ ماه معني دار نبود (p=0.474) بين حملات در گروه مورد و شاهد اختلاف معني داري وجود نداشت (p=0.599) درمان تركيبي بدون هيچ گونه عارضه اضافي دربيماران تحمل شد.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد، درمان تركيبي آونكس و داكسي سيكلين در بيماران فرم عودكننده-بهبوديابنده مولتيپل اسكلروزيس، قابل تحمل و تا حدودي موثر باشد.