سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

داریوش مهاجری – گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، تبری
غفور موسوی –

چکیده:

شیوع آدنوکارسینوم کلیه در حیوانات اهلی، کمتر از %۱ مجموعه تومورهایی است که تاکنون گزارش گردیده است . سلول های توموری بسیار آتیپیک و آناپلاستیک هستند . بنابراین تشخیص زودهنگام و درمان به موقع کارسینوم کلیه جهت پیشگیری از بروز متاستاز و توسعه علائم بالینی آن، بسیار ضروری است . هدف از این مطالعه ارزیابی اثربخشی نفرکتومی در درمان آدنوکارسینوم کلیه می باشد . در تیرماه ۱۳۸۶ میش ۶ ساله ای با علائم بالینی ضعف، کاهش وزن و خون شاشی به درمانگاه دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز ارجاع داده شد . کلیه چپ حیوان در ملامسه از بیرون دردناک، بزرگ و غیر طبیعی بود . به منظور تشخیص اکتشافی عمل لاپاراتومی بر روی حیوان انجام شد . در لاپاراتومی کلیه چپ مشخصاً توموری بود . بافت ها و اندام های مجاور کلیه مبتلا از لحاظ متاستاز سالم بودند . نفرکتومی یکطرفه بعد از ایجاد تسکین و بیحسی موضعی بر روی حیوان انجام شد . در آسیب شناسی بافتی آدنوکارسینوم کلیه
مورد تأیید قرار گرفت . هیچ نوع متاستازی تا ۱/۵ سال بعد از عمل نفرکتومی رادیکال مشاهده نگردید . از آنجائی که علائم بالینی که در موارد کارسینوم کلیه انسان مطرح است، ممکن در حیوانات اهلی و آزمایشگاهی قابل مشاهده نباشد، لذا لاپاراتومی اکتشافی، بیوپسی و آسیب شناسی بافتی تنها چاره تشخیصی در اینگونه موارد هستند . این ساده ترین و عملی ترین روشی است که می توان با بیحسی موضعی آن را انجام داد