سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش منطقه ای معماری، عمران، نقشه برداری
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
زهرا بهپور – کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تفت، گروه معماری،تفت، یزد
حسین مهدوی پور – استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد،یزد. ایران

چکیده:
فطرت تنها عامل مشترک بین همه ی انسانهاست، همه و همه در عمق فطرتشان عاشق کمال هستند و این کمال از جنس مادهنیست و یک مفهوم است. مدارک و اسنادی که مستقیم در رابطه با فطرت باشد؛ در آراء و اندیشهی معماران کمتر وجود دارد وبه صورتهای مختلف میتوان معانی فطرت را در کتابها و نوشته های معماری جستوجو کرد. ولی نحوه ی حضور و نوعتأثیر فطرت در معماری کمتر تدوین شده است و عمدتا به صورت آثار بدیع در سرتاسر جهان مشاهده می گردد. در جهت نیلبه شناسایی وجوه و حدود موضوع با استفاده از الگوی سرمشق در نظر است با مطالعه ی یکی از این آثار که به نظر می رسد نقشفطرت در شکل دهی آن مؤثر بوده است یا به عبارتی می توان ویژگی معماری فطری را بر آن نهاد و به شناسایی موضوعپرداخت. به عبارتی می توان گفت با رجوع به مسجد جامع ابرکوه به عنوان الگوی یک معماری فطری تلاش می گردد؛ در حدتوان معرفی جامع از یک معماری فطری ارائه شود و به این نکته تأکید می گردد که در جهت رسیدن به یک معماری فطریچه راهکارهایی وجود دارد.