سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

مهدی رعد – دانشجوی کارشناسی اردش معماری و شهرسای دانشگاه یزد

چکیده:

مساله استفاده جانبازان ویلچری از دستشویی های موجود در مکان هایی از قبیل مساجد، ادارات و حتی منازل ایشان همواره به عنوان یک معضل جدی برای این قشر خاص مطرح بوده است، به گونه ای که اغلب علی رغم وجود توالت های فرنگی در چنین مکان هایی، دستشویی های موجود، به دلایلی قادر به رفع نیازهای معلولان نمی باشند. در نتیجه، این امر موجب اختلال در شست و شوی دست و صورت ایشان، به ویژه پس از خروج از توالت و نیز هنگانم گرفتن وض، گشته و علاوه بر خستگی های جسمی ناشی از تلاش معلول برای انطباق با این وضعیت نامناسب، بعضا گونه ای از آزردگی ها و تالمات روحی و روانی را نیز با خود به همراه دارد.
در واقع دستشویی های رایج، متناسب با استفاده در وضعیت ایستاده طراحی شده اند، نه وضعیت نشسته. این امر موجب گشته تا معلول با مشکلاتی چون نرسیدن دست او به شیرآلات دستشویی، عدم تسلط بر وسیله مورد استفاده، پاشیده شدن آب به سینه و صورت و مواردی از این قبیل رو به رو گردد.
بنابر موارد مذکور، ضرورت آسان سازی استفاده معلولان از دستشویی های موجود در سوریس های بهداشتی، امری اجتناب ناپذیر است.
در این راستا می توان به دو راهبرد کلی اشاره نمود:
۱) مناسب سازی وضع موجود که عبارت است از بهینه سازی وضعیت دستشویی های رایج، به گونه ای که دشواری های استفاده معلول از آن تا حد زیادی کاهش یابد.
۲) طراحی وضع مطلوب که عبارت است از طراحی، ساخت و به کارگیری دستشویی های ویژه معلولین در سرویس های بهداشتی.
بر این اساس مقاله حاضر در هر دو زمینه با ارائه راهکارهای اجرایی مناسب در سه حوزه طرح معماری فضای سرویس های بهداشتی، طرح مبلمان داخلی فضای سرویس و نیز طرح معماری دستشویی ویژه معلولین پرداخته است. از امتیازات این طرح می توان به سادگی، کم هزینگی و کاربردی بودن آن اشاره نمود. همچنین قابلیت انعطاف پذیری طرح که طیفی از بهینه سازی وضع موجود تا طراحی وضع مطلوب را فرا گرفته و قدرت انتخاب را بالا می برد.