سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی حوادث رانندگی و جاده ای

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فریبرز واحدی – کارشناسی ارشد راه و ترابری، اداره کل راه و ترابری استان تهران، رییس ادا
فرشاد فتحیان دستگردی – کارشناسی ارشد راه و ترابری، مهندسین مشاور راهان پویش، رییس هیات مدیره
فلیپ جردن – Phillip Jordan, Road Safety International

چکیده:

اهمیت و ضرورت مطالعه و کاهش مقاطع تصاد فخیز ملموس و آشکار می باشد. در سال ۱۳۸۳ آمار حدودی تلفات جاده ۲۸۰۰۰ و تصادفاتی جرحی ۲۵۰۰۰۰ بیان شده است که هزینه بالغ بر ۵ میلیون دلار (به جز هزینه تصادفات خسارتی) را به جامعه تحمیل میکند علی رغم زیا نهای مالی بالای ناشی از تصادفات، زیا نها و مشکلات روحی و جسمی افرادی که مستقیم یا غیرمستقیم درگیر حوادث بوده+AF25 اند را نباید نادیده گرفت. دس تیابی به روش های یکپارچه در تمام مراحل طراحی، ساخت، بهسازی و نگهداری و رفتار استفاده کنندگان راه جهت مدیریت موثر و موفق، ارتقا کیفیت و شناسایی نقاط ضعف و قوت با استفاده از آیین نامه ها و دستورالعمل ها ضروری میباشد. دستورالعمل شناسایی و اصلاح مقاطع تصادف خیز، با توجه به آمار بالای تصادفات جانی و مالی در کشور ایران میتواند اقدام موثری در جهت بهبود سیستم ایمنی شبکه راه های کشور باشد. این دستورالعمل توصیه ها و راهنمایی برای متولیان راه که چگونه مقاطع تصادف خیز را شناسایی، بررسی و تجزیه و تحلیل نمایند، فراهم میکند. در این مقاله روند گام به گامی برای شناسایی و ارایه راهکار جهت بهسازی مقاطع تصادف خیز ارایه خواهد شد.