مقاله دغدغه هاي نيما که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در پژوهشنامه ادب غنايي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۵۳ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: دغدغه هاي نيما
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شعر
مقاله زندگي
مقاله انسان
مقاله دغدغه
مقاله انديشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: درگاهي محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
طرحي که «نيمايوشيج» از «شاعري» ارايه مي داد، يک طرح انتزاعي، آکادميک و گسسته از زندگي و زمانه او نبود، بلکه طرح زندگي و گزارش احساسات، آرزوها، و آرمان هاي مردم معاصرخود بود و از اين چشم انداز با سنت هاي شاعرانه سرزمين او هيچ گونه همانندي نداشت!
پيش از نيما، شيوه هاي سنتي شعر فارسي «شاعري کردن» را از پيوند با زندگي و واقعيت هاي دردناک آن دور کرده بود و آن را در قرنطينه و قرق «قدرت هاي سياسي» يا «سرمستي هاي صوفيانه» يا «عشق هاي آتشناک» و يا «دغدغه هاي خصوصي شاعران» درآورده بود. يعني شعر کهن ما بر روي چهار استوانه اصلي بالا رفته بود و انديشه هاي شاعرانه در پيرامون اين چهار محور مي چرخيد: «ممدوح»، «معبود»، «معشوق»، و «خود» شاعر. در روزگار نيما نيز موجه ترين تفسيرهاي شاعري، شعر را وسيله تبيين احساسات و عاطفه دروني شاعر و يا به تعبير روشن تر آزهاي رنگارنگ او مي خواندند، و آن را از ورود درعرصه هاي زندگي اجتماعي منع کرده بودند! هنر بزرگ نيما فرو ريختن اين استوانه هاي ديرپاي شعر فارسي و دادن جاي آنها به انسان روزگار خود بود. در اين مقاله دغدغه هاي نيما در اين زمينه به روش توصيفي بيان خواهد شد.