سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

اعظم حسین پور – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی
غلامحسین حق نیا – عضو هیئت علمی گروه خاکشناسی
امین علیزاده – عضو هیئت علمی گروه آبیاری
امیر فتوت – عضو هیئت علمی گروه خاکشناسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

افزایش رشد جمعیت جهان و نیاز به تولید بیشتر از یک سو، محدودیت منابع آبی و استفاده بی رویه از آنها به ویژه در مناطق خشک و نمیه خشک و همچنین حجم عظیم فاضلاب های تولیدی درشهرها و لزوم دفع مناسب آنها از سوی دیگر، ضرورت بهره گیری از فاضلاب را در کشاورزی و تغذیه مصنوعی سفره های آب زیر زمیینی افزایش داده است (۳و۸) . خاکبه عنوان بستر فیزیکی و صافی زنده توانایی زیادی در پالایش مواد آلی و غیر آلی دار. دفع فاضلاب در خاک یکی از با صرفه ترین روشهای تصفیه است که درصورت به کارگیری صحیح آن افزون بر رفع مشکل تخلیه فاضلاب تاثیر مطلوبی بر خصوصیات مختلف خاک دارد علاوه بر آن فاضلاب در حین عبور از خاک پالایش شده و می تواند سبب تغذیه آبهای زیر زمینی گردد. با این وجود عدم مدیریت درست دفع فاضلاب می تواند پیامدهای گوناگونی از جمله آلودگی خاک و آب را به دنبال داشته باشد (۲). خصویات مختلف خاک ترکیب و درجه تصفیه فاضلاب و روش آبیاری نقش مهمی بر انتقال املاح، عناصر غذایی و فلزات سنگین به آبهای زیر زمینی ایفا می کنند (۷). هدف از این تحقیق ارزیابی تاثیر فاضلاب خام و فاضلاب تصفیه شده (پساب) و همچنین رژین آبیاری بر کیفیت آب ورودی به لایه های آبدار زیر زمینی از طریق نفوذ درستونهای خاک می باشد.