سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مقاوم سازی لرزه ای

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

امیر پیمان زندی – عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
نصرالله طاهریان – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه

چکیده:

تغییرمکان جانبی سازه ها در هنگام زلزله مهم ترین مساله در خرابی های ناسازه ای و بعضا سازه ای است. با توجه به تغییر نگرش مهندسین از طراحی بر مبنای مقاومت به طراحی بر پایه
عملکرد سازه اهمیت تخمین دقیق تغییرمکان در سازه ها بیش از پیش شده است. آئین نامه۲۸۰۰ ویرایش سوم مقدار مجاز تغییرمکان واقعی طبقه را به مقدار ۰/۰۲ ارتفاع محدود نموده است و این محدودیت مانند محدودیت نیروئی اعضای مختلف سازه ای یکی از معیارهای طراحی ساختمانهاست و چنانچه سازه ای این محدودیت را ارضا ننماید نیاز به تقویت و مقاوم سازی دارد. با وجود تمامی موارد فوق الذکر آئین نامه ۲۸۰۰ جهت تخمین تغییرمکان سازه تغییرمکان الاستیک سازه را با نسبت ثابتی از ضریب رفتار افزایش داده آن را به عنوان تغییرمکان واقعی سازه در محاسبات در نظر می گیرد. به کارگیری یک ضریب ساده برای محاسبه تغییرمکان واقعی غیرخطی سازه ها بر پایه تغییرمکان خطی آنها نمی تواند ازدقت بالائی برخوردار باشد. در این مقاله پس از بررسی های تحلیلی غیرخطی بر روی قابهای خمشی فولادی که جزء سازه های نرم هستند و تغییرمکان در آنها بیشتر قابل تامل است ضرائب اصلاحی بر اساس مشخصات سازه جهت دقت بخشیدن به روش آئین نامه برای قابهای خمشی فولادی پیشنهاد گردیده است.