مقاله دلالتهاي نمادين رنگ سبز در شعر عبدالمعطي حجازي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در زبان و ادبيات عربي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني مشهد) از صفحه ۴۹ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: دلالتهاي نمادين رنگ سبز در شعر عبدالمعطي حجازي
این مقاله دارای ۲۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تصويرشعري
مقاله زيبايي شناسي
مقاله رنگ سبز
مقاله عبدالمعطي حجازي
مقاله روستا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سيفي طيبه
جناب آقای / سرکار خانم: انصاري نرگس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بي شک، رنگ از عوامل مهم خلق اثر هنري، بويژه شعر است. شاعر در آفرينش اثر خود گاه رنگ را به خاطر زيباييهاي حسي به کار مي گيرد تا ارزشهاي دروني آن را پديدار سازد، اما گاهي هم هنرمند از اين مراحل پا فراتر نهاده و مفاهيم نمادين رنگها را موضع توجه خود قرار مي دهد تا از اين راه، مفاهيم ذهني خود را به کمک رنگهاي درخشان به صورت نماد به تصوير کشد. در اين ميان وسعت ديد و نگاه عميق شاعران معاصر به پديده هاي هستي در کنار آگاهي آنها از اثرات مختلف رنگها سبب مي شود که رنگها در اشعار آنها جلوه و نمود زيبايي پيدا کند. ظاهرا در ميان رنگهاي موجود اطراف شاعر، رنگ سبز بيش از ديگر رنگها توجّه شاعر نوپرداز، عبدالمعطي حجازي را به خود جلب کرده، چرا که رنگ غالب روستا، محبوب و معشوق واقعي شاعر است، ضمن اينکه معاني نمادين جديدي هم يافته است، در مقاله حاضر تلاش شده تا جايگاه اين رنگ در تصاوير شعري اين شاعر و معاني و دلالتهاي نمادين و برخي جنبه هاي زيباشناختي آن تبيين شود. بررسي رنگ سبز در اشعار حجازي مبين اين است که سبز پربسامدترين رنگ در شعر حجازي و رنگ غالب همه دفاتر شعري اوست که خود بيانگر علاقه شاعر و گرايش او به اين رنگ است و يا نگاه خاص شاعر به روستا موجب گشته شهر گريزي و اشتياق بازگشت به روستا اصلي ترين عامل در جهت نمادين شدن اين رنگ در اشعار او باشد.