سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیدعباس موسوی – دانشگاه بوعلی سیناهمدان- دانشجوی کارشناسی عمران
الوند داودی – دانشگاه بوعلی سینا همدان-دانشجوی کارشناسی عمران

چکیده:

امروزه اکثر سازه های عمرانی را سازه های بتنی تشکیل می دهند که استفاده از آنها روز به روز در حال افزایش است . در اثر رعایت نکردن اصول ساخت)برای دوام بتن(پس از گذشت مدت زمان اندکی از بهره برداری ، خوردگی هزینه های هنگفتی بر سازه اعمال می کند ، که حتی در برخی موارد ساخت مجدد سازه نسبت به ترمیم آن اقتصادی تراست . این قضیه در مورد سازه های در معرض آب دریا بحرانی تراست وعمر مفید سازه های ساحلی جنوب کشورتاییدی بر این امرمی باشد . در این حال بهترین کار انجام تحقیقات لازم برای شناخت عوامل خوردگی و راه های کاهش آن می باشد ، که استفاده از این راهکارها موجب کاهش هزینه های ثانویه جهت ترمیم سازه می گردد . در نتیجه امروزه خوردگی به عنوان عاملی که شدیداً سازه بتنی را تحت تاثیر قرار می دهد بسیار مورد توجه قرارگرفته است .در این مقاله به بررسی نتایج آزمایشات انجام شده بر روی نمونه های بتنی ۳۰ ساله نگهداری شده در شرایط ساحلی که توسط یک گروه محقق ژاپنی انجام گرفته است ، می پردازیم .