مقاله ديوانه نمايي و ديوانه نماها در مثنوي معنوي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در ادبيات عرفاني و اسطوره شناختي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۱۲۳ تا ۱۵۶ منتشر شده است.
نام: ديوانه نمايي و ديوانه نماها در مثنوي معنوي
این مقاله دارای ۳۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مولانا جلال الدين بلخي
مقاله عقلاي مجانين
مقاله تصوف
مقاله ملامتيه
مقاله جنون الهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سياه کوهيان هاتف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عقلاي مجانين يا فرزانگان ديوانه نما که گاه بهاليل نيز خوانده مي شوند، جايگاه ويژه اي در ادبيات عرفاني دارند. در برخي از حکايات مثنوي، اقوال و احوال حکيمانه و در عين حال رازآلود اين شوريدگان با ظرافت خاصي در قالب حکايات عاميانه بيان شده است. مولانا با آوردن تمثيل هاي پرمعنا، در پي نشان دادن حکمت و معرفت عميق اين دسته از اولياي الهي، خلاف ظاهر غيرعادي و ديوانه وار آنان و تبيين لايه هاي عميق شخصيت آنهاست. وي شناخت اين نوع ديوانگان از ديوانگان معمولي را مستلزم نوعي بصيرت باطني و فراست معنوي مي داند. حال و مقام اين شوريدگان و اطوار جنون معنوي آنها، به ويژه در دفتر دوم  مثنوي معنوي، بيان شده است. مولوي جنون مافوق عقل اين ديوانگان را نمادي از اماته نفس و إحياي قلب عارفان و نشانه اي از حريت و آزادگي آنان مي داند. وي در حکايت «آن بزرگي که خود را ديوانه ساخته بود»، ضمن توصيف دقيق خصوصيات و مراتب معنوي اين عارفان ديوانه نما، آنها را داراي مقام ولايت دانسته و جنون يا جنون نمايي ظاهري آنان را گاه بهانه ستر حال آنان براي وارد نشدن در نظام قدرت و نيز وسيله اي براي اعتراض در برابر ارباب قدرت از طريق نفي عظمت جباران عصر مي داند.