مقاله «ديگري» و نقش آن در داستان هاي شاهنامه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در پژوهش زبان و ادبيات فارسي از صفحه ۱ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: «ديگري» و نقش آن در داستان هاي شاهنامه
این مقاله دارای ۲۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديگري
مقاله حماسه
مقاله تراژدي
مقاله رجزخواني
مقاله گفتگو
مقاله رستم و اسفنديار
مقاله رستم و سهراب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دزفوليان راد كاظم
جناب آقای / سرکار خانم: امن خاني عيسي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
«ديگري» مفهومي است که توجه به آن با آثار کساني چون هوسرل، هايدگر، سارتر (در حوزه فلسفي) و باختين (در حوزه ادبي) آغاز گرديد. توجه به اين مفهوم، سبب ايجاد چشم اندازهاي جديدي در مباحث فلسفي و ادبي گرديد. نويسندگان اين مقاله، با استفاده از آرا باختين و جايگاه «ديگري» در انديشه او، داستان هايي از شاهنامه را كه رستم در آنها حضور دارد، بازخواني کرده؛ افق هاي تازه اي پيش روي خوانندگان گشوده اند. بر اين اساس داستان هاي شاهنامه را مي توان به سه دسته زير تقسيم کرد:
الف) داستان هايي که در آن سخن از حذف و غياب ديگري است: اين داستان ها بيشترين حجم شاهنامه را به خود اختصاص داده اند.
ب) داستان هايي که در آن تلاش بر حفظ و عدم غياب ديگري است: تنها نمونه اين داستان ها در شاهنامه، داستان رستم و اسفنديار است؛ داستاني که در آن دو هماورد ـ که هر دو چهره اي نيک و اسطوره اي دارند ـ هرگز راضي به حذف و غياب ديگري نيستند.
ج) داستان هايي که در حدّ فاصل اين دو قرار مي گيرند: مانند داستان رستم و سهراب، که در آن مي توان عناصر داستان هاي حماسي و داستان هاي تراژدي را با  هم مشاهده کرد.