سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس سازه و معماری

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

هدی احمدی – کارشناس معماری از دانشگاه آزاد کرمان
سمیه نادری – کارشناس معماری از دانشگاه آزاد کرمان

چکیده:

مقاله حاضر در نظر دارد با مقایسه تغییرات تکنیکی و معماری مبتنی بر تکنولوژی در بازه زمانی ۹۰-۷۰ معماری نسبت به فن آوریهای گوناگون سازه و تأثیر آن در تفکر طراحی بپردازد.
نخست قابلیتها و تأثیر ابزار تکنولوژی بر معماری انتهای قرن بیستم بررسی و با تحلیل دو نمونه از کارهای دو معمار این دوره؛ نورمن فاستر و رنزو پیانو در دو ده ۷۰-۹۰ مورد بحث قرار گرفت
تکامل ویژگی تولیدات جامعه صنعتی و ورود به عرصه « ماشین برای زندگی » تأثیر بستر تاریخی، از نیمه اول قرن بیستم با عبور از منطق الکترونیک و تئوری اصالت اجزا و گرایشهای جدید معماری بر پایه تکنولوژی به عنوان پیش فرض در نظر گرفته شد و روند تبدیل ساختمان از عنصری گنگ به ارگانیسمی با توانایی انتقال پیام و برقراری ارتباط با خارج در سبک های-تک ، با تغییر نگرش از اواسط دهه ی ۸۰ -که تبدیل عنصر تکنولوژی به ابزاری برای بهره برداری هرچه بیشتر از امکانات محیطی و معماری همساز با اقلیم را باعث شد- به صورت مقایسه ای مورد بررسی واقع شده است. استفاده از تکنولوژی که غایت دهه های اول بود، خود مضراتی را موجب شد که از محاسن آن فراتر بود و این مقوله منجر به تکوین سیستم ساختمانی با تکمیل علم و تکنیک روز شد.