سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و ششمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه نجفی – کارشناس ارشد رسوب شناسی از دانشگاه شهید بهشتی
میررضا موسوی – دکتری رسوب شناسی، عضو هئیت علمی دانشگاه شهید بهشتی
رضا اهری پور – دانشجوی دکتری رسوب شناسی دانشگاه شهید بهشتی، عضو هئیت علمی دانشگاه ته

چکیده:

سازند داریان در برش نمونه شامل ۵/۲۸۶ متر آهک قهوه ای تا خاکستری رنگ، متعلق به دریای کم عمق است. این سازند در میدان گشوی جنوبی در چاه شماره ۱ (۱۴۵ متر)، چاه شاره ۳ (۳۶) و چاه شماره ۴ (۱۵۵ متر) مورد بررسی قرار گرفته و از فسیل های اربیتولین بسیار غنی است. سازند داریان سنگ مخزن مهمی در گروه خامی محسوب می شود. مطالعات فسیل شناسی نشان داده این آهک ها دارای سن آیتین می باشند. میدان گشوی جنوبی در فاصله ۷۰ کیلومتری شمال غرب بندر عباس واقع گردیده است. ناحیه بندر عباس و بخش های پیرامون آن از نظر زمین شناسی ناحیه ای، با انتهای جنوب- شرقی کمربند چین خورده زاگرس منطبق می باشد. گشوی جنوبی طاقدیسی است که بوسیله رسوبات عهد حاضر پوشیده شده است و فقط در بعضی از نقاط سازند آغاجاری در سطح مشاهده می گردد. از مهمترین اجزاء اسکلتی در این سازند می توان به انواع جلبک های سبز (داسی کلاداسه) و قرمز (لیتوکودیوم)، فرامینیفرها (اربیتولینا، تکستولاریا، میلیولید، لنتیکولینا، ناتیلوکولینا، شوفاتلا)، دو کفه ای، براکیوپود، اکینودرم، گاسترویود، سفالویود، رادیولار، کلسی اسفر، اشاره نمود. از اجزاء غیر اسکلتی، پلوئیدها و اینتراکلست ها دیده می شوند و از اجزاء غیر کربناته، لیتیک ولکانیکی و هیالوتوف، کانی های اپک، کوارتز و کانی های اکسید آهن وجود دارند. از مهمترین فرآیندهای دیاژنیتکی موثر بر این سازند می توان به دولومیتی شدن، انحلال، سیمانی شدن، انحلال شیمیایی و ایجاد استبلولیت و رگه های انحلالی، فرآیندهای زیستی (بیوتوریپشن)، آهندار شدن، نئومورفیسم افزایشی و فشردگی مکانیکی اشاره نمود.